Résidents francais prés la cour de Danemark au XVIE siécle. 667 
lam unquam. curam intermisit, qud horum quoque regnorum 
saluti et tranquillitati consuleret.  Cujus rei argumentum evi- 
dentissimum est vel illud solum studium, quod in transactione 
Stetinensi, cui jussu Regis sui interfuit, Danis comprobavit: ut 
alios ipsius boønos et longå memoriå dignos conatus taceamus, 
quibus animum suum optimum ergaå hæc regna, non minus 
belli Svetici tempore, quåm ante et post luculenter declaravit. 
Porro cum Henricus Tertius Poloniæ Rex crearetur, ipsi, Ca- 
roli Noni mandato, ut ab intimis consiliis esset, adjungebatur: 
Quo tempore etiam illustria. fidei et integritatis suæ documenta 
edidit, usque adeo commodis Regis sui operam navans, ut suæ 
salutis curam pæne neglexerit, ac post Regis e Polonia disces- 
sum, non sine summo vitæ discrimine elapsus, ad nos redierit. 
Reliqvum igitur vitæ tempus ita apud nos traduxit, ut insigne 
omnibus éxemplum sese præbuerit pietatis in Deum, liberali- 
tatis in ministros suos, omnesque alios, quibuscum conversa- 
batur: Uno verbo ut dicamus, quod res est, profuit omnibus, 
quibus potuit, nocuit nemini, veré boni Viri nomen hac ratione 
promeritus. Id vero admiratione ante alia dignissimum est, 
quod qvum aliquot jam annis, recrudescentibus in Gallia civili- 
bus bellis, nescio quorum oblivione aut culpa, quibusve aliis 
de causis, annua ipsi deputata stipendia deficerent, eaque occa- 
sione magnum æs alienum contraheret, nihil tamen de muni- 
ficentia sua in pauperes remisit, sed perpetua benefaciendi 
voluntate facultates suas longe superavit. Cæterum (ut nulla ad- 
versitas sola est) non tantum moerore plurimum afflictus, sed 
et periculosissimo morbo, paralysi scilicet, ante triennium fere 
confectus erat, å quo tamen, Deo Medici operas fortunante, 
liberatus fuit, sed reliqua etiamnum erat senectus, quæ ipsa 
morbus est, nec firmam valetudinem esse amplius permisit. 
Vitaque ipsi deinceps nihil fere aliud nisi tristitia ægritudoque 
fuit, in qua jucunda bene actæ vitæ memoria, quasi tranquilli- 
tate inter medias tempestates suborta, plurimum haud dubie 
sese consolabatur.  Quarto demum die Octobris, præ virium 
49 
