Sokrates' sidste Ord. 109 



debere se fatebantur. eiusmodi medicum in superioribus [78 aj 

 perquirere iusserat morborum animi curatorem, et quasi iam 

 omni dubitationis metusque morbo liberati sint, gratiani victi- 

 mamque Deo referri iubet. praeterea oracula priscorum tra- 

 dunt, animas remeantes in caelum paeana, id est trinmphalem 

 cantilenam, canere Phoebo; reddit ergo deo votum, ut alacer 

 paeana canens caelestem patriam repetat. Slutningen viser, at 

 Ficinus' Kilde er den anførte nyplatoniske Commentar; det 

 Orakel, der hentydes til, omtales kun der. 



Caelius Rhodiginus Lectt. antiqu. XVI 12 anfører Lactantius' 

 Angreb og imødegaar det paa følgende Maade: At ego, o 

 Lactanti, non te quidem dementem dixerim, quum et pru- 

 denter et docte scripseris non parum multa; sed Socratem, ut 

 temporibus illis, bene cordatum hominem contenderim, cuius 

 vita ut Christianae sanctitatis imago quaedam laudatur a 

 scientissimis. te vero Platonis sensum haudquaquam assequu- 

 tum, id argumento est, quod, quae obuelatis traduntur figuris 

 nec nisi allegoricis enarrationibus unquam intelligenda, ipse ut 

 simpliciter dicta accepisti oblitus, ut videtur, sententiae illius: 

 Nunquam futurum Platonicum, qui allegorice Platonem non 



putet intelligendum quid vero illis inuolucris sibi Plato 



voluerit, iam nunc ex Platonicorum sententia promere adoriar. 

 Derpaa anføres Ficinus' Forklaring ordret. 



Overhovedet har Ønsket om at forsvare Socrates mod Kirke- 

 fædrenes nedsættende Ytringer aabenbart bidraget til at skaffe 

 den allegoriske Fortolkning Credit, Saaledes siger Haverkamp 

 i sine Noter til det anførte Sted af Tertullians Apologeticum 

 (1718): vehementer vero Theodoretus, dum causam Socratici 

 gallinacei Apollini immolandi scrutatur, errat ; nam Tertullianus 

 noster, qui scire potuit, ad causam suam detorsit. solebant 

 vero gallum vel gallinaceum illi, qui ex morbo se receperant, 



Aesculapio immolare certe , quare illi gallum immolari 



voluerit Socrates, patet, utpote qui iam convaluisset primum 

 ad meliorem vitam ex caduca hac et morbida emigraturus. 



