26 



ad Marciam 10, I : «ampla atria el exclusoruiu clientium turba 

 referta veslibula«. lipist, 84, 12: «Præteri istos gradus di- 

 vitum et magao adgestu siispensa veslibula; non in præ- 

 rupto tanlum illic stabis , sed in lubrico«. — Quintilian. 

 IX, 4, 10: «nihil intrare potesl in afleclus, quod in aure 

 velut quodam vestibulo primiim offendit«. XI. 2, 20: wPri- 

 mum sensum vestibulo quasi adsignant, secundum alrio». — 

 Sueton. Cai. 42: »stelit in vestibulo ædium Kai. Jan. ad cap- 

 tandas slipes« (cf. August. 100. Vespasian. 25). Ner. 31: 

 »Vestibulum eius (o: domus aureæ) fuit in quo colossus CXX 

 pedum staret ipsius effigie; tanta laxitas, ut porticus triplices 

 miliarias haberet; item stagnum maris instar, circumsæptum 

 ædiflciis ad urbium speciem; rura iusuper, arvis ae vinetis et 

 pascuis silvisque varia, cum multitudine omnis generis pecudum 

 ae ferarumo. — Vergil. Æn. II, 469: "Vestibuium ante ipsum 

 primoque in limine». ibid. VI, 273. 556, 575. Gir. 217: »Ve- 

 stibulo in thalami paulum remoratur, et altum suspicit ad culti 

 nutantia sidera mundi«. Æn. VII, 173 fl": «Quin eliam veterum 

 effigies ex ordine avorum . . . Vestibulo adstabant . . . Multaque 

 præterea sacris in poslibus arma«, hvormed foruden det ovfr. 

 anførte Sted af Gie. Philip. II kan sammenlignes Plin. Hist. nat. 

 XXXV, 2, 7 og a. St. hos Marquardl, F\omische Privatalterthiimer 

 I, S. 228, Anm. 1436. luvenal. 7, 125: »hnius enim stat currus 

 aheneus, alti Quadriiuges in vestibulis atque ipse feroci Bella- 

 tore sedens«. — Det er ogsaa efter ældre Kilder, naar Servius 

 til Æneid. IV, 507 siger: «llomani moris fuit, ut cupressus in 

 vestibulo mortui poneretur, ne quis imprudens fumesiam domum 

 intraret«. Allevegne er det et Hum udenfor Huset og ikke i 

 Huset, og saaledes ogsaa hos Livius II, 49, 3: «Gonsul palu- 

 datus egrediens in vestibulo gentem omuem suam Instruclo ag- 

 mine videt«. Naar derfor den samme Forf. V, 41, hvor han 

 taler om de gamle værdige Romere, der ikke vilde llygle , men 

 bleve tilbage og oppebiede Gallernes Indmarsch, først §2 siger: 

 • medio ædium eburneis sellis sedere«, og saa §8: «haudsecus 



