Wattenbach : Erfiindene Briefe ans dem Mittelalter. 119 



mutuum, servus est fenerantis/ et alibi: 'Leticia juventutem floridam 

 facit, tristicia autem exsiccat ossa'.'" Ut de vobis vere dici possit: 

 'Promptuaria eoriim plena, eructancia ex lioc in illud. Oves eoruiii 

 fetose, liabimdantes in gressibus suis. Boves eoriim erasse'.^ 'Beatum* 

 dixerunt popiduni, ciü liec sunt'."* Nee moveat vos illud communiter 

 allegatum:'^ 'YoTete et reddite' etc., si forte, quod verbo profitemini, 

 opere non ini})letis. quia nos vobiscum super omni servicio de jure 

 domino deo vcstro (debito) generaliter dispensamus, et justicie liberos 

 esse decrevimus, ut nobis dumtaxat avidius ministretis. 



Audistisne, rpiomodo Jhesu Christo dudum promisimus omnia 

 regna mundi, si nos adorasset pronus in terram? Sed ipse, cui sole' 

 plaeent paupertas et** penuria, promissionis graciose'^ graciam non ad- 

 misit. Vos autem. qui vestram graciam amisistis et nobis ministratis 

 in terris, semper parati estis etiam ampliora recipere, quam nos siift'i- 

 cimus vobis dare, et licet rustici quondam vitam solitariam tralie- 

 batis in lieremis, amodo commorari magis placet in oppidis. In clau- 

 stris frequenter liabundat stipatus militum, habundant et jurgia perso- 

 narum, assunt negociorion strepitus. objiu-gantur et femine, exiüat 

 devocio , silencium non comparet , et si ([uaiidoqu(^ lingua reticeat 

 pro pudore, labia cachinnas fabricare non cessant. manus et digiti 

 invicem rictus"^ formant. Plus invicem certatis in prandio de laute 

 pascendo stomaclio, quam in choro canendo de psalterio. Comeditis 

 deliciosa cibaria et bibitis vina, crebrius de salmone quam de Salo- 

 mone contenditis, ut stomachus inter fercula farsitus ad ora, foris 

 mandet eructacionis tonitrua, ut non alleluja sed allea ad motum pas- 

 sionis venter tumefactus eructet. Noctis vigilias in scurrilitatibus, o1)- 

 servatis, ut etiam inter canendas lioras oculos sopor arripiat. Vena- 

 ciones diurnas diligitis, in claustris residere contempnitis , et quod 

 inter alia nobis valde complacuit, ad pliilosopliorum mores et opera 

 studiosissime declinatis, vestras fimbrias dilatatis, redeuntes ad vomi- 

 tum velud canes. Ad menta vestra pendent monilia, aurum splendet 

 in digitis, corpus cingit argentea zona, tegit preciosa pellis pro frigore. 



^ Prov. 2 2, 7. 

 ^ Prov. 17, 22. 



^ Ps- 143» • 3- 

 * Verum Hs. 

 '" ib. V. I 5. 

 ^ Ps. 75, 12. 

 " soll Hs. 



^ paupertates pen. Hs. 

 ® gracie Hs. 



^° victns Hs. Es gelit auf die in den Stunden des Schweigens erlaubte Finger- 

 sprache. 



