Gerhardt: Leibniz in London. Inj 



ratione solvi poffe, volumen sub Artis Magnae titulo, invito Tartalea 

 publicavit. unde postea inter ipios simultates natae. Atque ea est bre- 

 viter historia formulae, quam Cartefius sub nomine Regulae Cardani eele- 

 brem faeit. Origo tarnen ejus ex alio longe atque uberiore manat fönte, 

 quem si perspectatum habuiffet Cartefius, inventum Scipiouis reddidiflol 

 generalius pariterque ad altiora protuliffet. Quid autem mihi circa ista con- 

 tigerit, alias erit dicendi locus. Porro cum problemata solida non sempei 

 ad eubieas aequationes reducantur , sed saepilTime quadrato-quadratica prostent 

 forma, restabat modus aequationes quadrato-quadraticas reducendi ad eubieas. 

 idque etiam inventum fuit seculi superioris. Plerique qui non nil'i ex Cartefio 

 et ejus interpretibus Algebram didieere, inventorem hujus reductionis primum 

 credidere Cartefium, nee abnuo Cartefium ex suis principiis ad eam pervenire 

 potuifle, aut etiam. si mavis, perveniffe. Nam fi aequationem quadrato- 

 quadraticam datam cum factitia ex radicum alTumtarum in se ductu excitata 

 eonferas, quo omnis Cartefii metbodus redit, aequatio collatitia; noviffima 

 singulari quadam felicitate ac velut eafu definet in cubicam. Ad eal'um 

 tarnen hoc refero. non ad vim methodi, nam si aliarum dimenfionum aequa- 

 tiones eodem tractes modo, radicum quidem qualitates et veraene sint an 

 falsae, an imaginariae, et his similia (ab autore noviffimae Algebrae Gallieae 

 perquam eommode explicata) disces, a resolutione autem ipsa procul adhuc 

 aberis. Cujus rei rationem mihi ex intimis artis principiis manifeste eom- 

 pertam, ac perquam facilem et augendae scientiae viam multis jam succefl'ibus 

 comprobatam alias exponam. Quam autem eredideram a Cartefio primum 

 datam aequationum quadrato-quadraticarum reductionem ad eubieas, mox in 

 posthumis Francisci Victae ab Aleaumio publicatis reperi: ac postea noviffime 

 didici, hoc quidquid est superiori seculo deberi, et Ludovicum Ferrarium 

 Bononiensem Cardano supparem inveniffe viam ac modum, quibus Radices 

 aequationum quadrato-quadraticarum irrationales interventu cubicarum exhi- 

 berentur. Alia illi, ac non minus elegans, quam Cartefio postea inventi 

 origo, sed et ipfe modus non parum si bene memini diverfus. Superiore 

 igitur seculo aequationum Cubicarum et quadrato-quadraticarum analyfis et 

 problematum solidorum algebraica solutio absoluta videtur. 



Nostro seculo novis characterum formis ufus Algebrae in Geometria 

 amplior et manifestior redditus est. Magnus profecto Vir, Franciseus Vieta, 

 cum omnes magnitudines literis exprimere et speciebus sive symbolis perinde 

 ac numeris computare doeuiffet, novae cujusdam scientiae, quam alii Analyfin, 

 alii Speciofam vocant, ego Symbolicam malim, fundamenta jeeit. Quantus 

 ille Geometra fuerit, quam profunde pleraque introspexerit, quam acute non 

 pauca invenerit, quam elegantes exhibuerit construetiones, quam praeclara 

 saepe theoremata dederit, velim ex ejus scriptis aestimari, quae plus fruetus 

 attuliffent lectoribus, si familiari jtotius sermone quam Graecis vocabulis 

 saepe eontortis senfa animi vix doetiffimus exponere maluiffet. Sed scientiae 

 pulcherrimae in clara luce collocatae laus summo Viro Renato Cartefio debe- 

 batur. Quem ego parcius laudare ingratitudinis genus effe arbitror: scio 

 in utrainque partem peccari nostro tempore, ex quo velut seeta quaedam 

 Cartefianorum formari coepit. Ego qui invidiae atque irarum caufas procul 

 habeo, equidem in Metaphyficis ejus ac Moralibus contemplationibus non 

 parem ubique certitudinem effe arbitror, sed nee novitatem. Nam desunt 

 aliqua ejus- Demonstrationibus, et qui Platonem, Aristotelem ac denique 

 Aquinatem, magnos certe viros, intellexere , nonnulla parcius mirabuntur. In 



