412 Gesammtsitzung vom 23. April. 



I. 



Leibniz an Tschirnhaus. 



Quanquam nie Tibi nunc respondere vetueris disceffurus scilicet 

 Roma, et metuens ne literae in alias veniant manus: respondeo tarnen, 

 literis ea conditione Romam miffis, ut te digreflb ad me redeant. 

 Non possum non probare rationes quae TE consüio meo uti pro- 

 liibuerunt: fatendum est enim, aulam utcunque egregiam libertati ac 

 quieti philosophantis contrariam effe. Satis est me Tibi probare 

 conatum esse voluntatem meam, neque unquam omiffurum oceafionem 

 qua testatum facere poffim, quantum tibi tribuam. Iter tibi faustum 

 et felix precor, et quam primum a te nuntium expecto. 



Ad Mathematica venio : multa differis ut ostendas quadraturarum 

 methodum superiori Epistola miffam tibi uni propriam effe. Putabam 

 TE curare veritatem, non autorem veritatis; sed inde intelligo (ignosce 

 jocanti) verum effe quod ait Tacitus, etiam sapientibus gloriae cupiditas 

 noviffima exuitur. Neque vero opus habebas illa Apologia, nam etfi 

 alii sciviffent, non minus tute tibi inventor fuisti. Nam a me quidem 

 TE habuiffe, et postea tibi ascribere voluiffe, abfit ut vel cogitem. 

 Ego fi bene genium tuum novi, illud notavi saepe, te et ingenio 

 mire pollere, et ea quae in manibus habes profunde inspieere; sed 

 ita plerumque praesentibus meditationibus effe deditum tantique eas 

 facere, ut alia ab iis abeuntia ab alio allata parvi facias aut certe 

 non attente eonfideres. Unde nonnulla olim a me tibi propofita 

 neglexisti, quod alias methodos haberes quibus plus tribueres, donec 

 postea experientia et inquirendi progreffu edoctus, sponte tua incidisti 

 in mea. Ita cum initio Parifios veniens aequationum radices ex 

 enumeratione formularum irrationalium ducere velles, spernebas 

 methodum meam, qua quantitatem ignotam secabam in partes, et 

 cujus ope specimina illa radicum altiorum binomiarum Cardanicis 

 similium dederam primus tibique in scheda aliqua descriptum osten- 

 deram. 1 Tu postea propriis meditationibus ad eandem methodum 



1 In einem zweiten Entwurf seiner Antwort erklärt Leibniz diese Methode aus- 

 führlicher : Pofito Radicem aequationis quaesitam habere partes aliquot, exempli eaufa 

 x -\- y vel x + y + z etc. observaveram jam olim et fortaffe primus, radices irrationales 

 altiores exemplo Cardanicarum inveniri poffe. Ex. canfa sit aequatio 



5 == 5 , 



#5 + sp ]fi + sp * K a equ. q, fit R aequ. V — + ]/-- +P 5 + 1/ -j ~ V ~~ + ?* ' 



5 



pofito R aequ. x + y; invenietur enim effe x aequ. 1/ -J- -f- 1/ -±— +p s et y aequ. 



