134 Sitzung der phil. -hist. Classe v. 5. Februar. — Mittheilung v. 15. Januar. 
est motum fuilfe aeternum'. Ex eireulationibus univer- 
(falibus eonfligentibus fiunt partieulares seu corpora. Materia 
actu dividitur in partes infinitas. Sunt in quolibet eorpore 
dato ereaturae infinitae. Omnia corpora inter se cohaerent. 
Distrahuntur quidem omnia ab omnibus,. sed non sine renifu. 
Nullae sunt Atomi, seu corpora quorum partes nunquam distra- 
huntur. Duo sunt prineipia quibus motus variatur: compositiones 
conatuum, © COMPoSItionesN. ak us sn ee ae ee ee 
(ein Wort und zwei Zeilen sind in Folge der Zerstörung des Papiers unleserlich). 
I. 
Ohne Datum. 
Tempus erat quo eredebam, omnia Motuum Phaenomena ex 
prineipiis pure Geometrieis explicari polfe, nullis Metaphyfieis pro- 
pofitionibus affumtis, et eoncurfuum Leges ex solis motuum compo- 
fitionibus pendere: sed hoc impoffibile effe profundiori meditatione 
deprehendi, didieique veritatem tota mechanica potiorem, seilicet 
omnia quidem in natura explicari polfe Mechanice, sed ipfa prineipia 
mechanica ex metaphyfieis et quodammodo moralibus, id est con- 
templatione caufae efficientis et finalis, DEi seilicet perfeetilfime 
operantis, dependere; ex caecis autem eompofitionibus motuum nullo 
modo deduei poffe. Et proinde impoffibile effe, ut nihil sit in mundo 
praeter materiam ejusque variationes, quod Epieuri secta statuebat. 
Quod ut celarius appareat, repetam prius paueis, quae olim statui 
poffe eredideram, et deinde dicam quid me ab ea sententia abduxerit. 
Ponamus duo corpora A et 5 in fig. ı quae instar punctorum 
fig. 1. 
‚A Ara „AsB 
® las RN 
hoc loco confidero, eoneurrere sibi directe in linea recta AB, 
et eodem momento egrelfa ex locis ‚A et ‚B ac motu aequabili 
pergentia coneurrere in locis ‚A et ‚B, et proinde celeritates eorum 
repraefentari per rectam ‚A,Ä et ‚B,B quas eodem tempore absol- 
verunt. Dicebam tardius B abripi a celeriore A, et a loco 
concurfus ‚A,B simul ferri in „A,B, celeritate ‚A,A (vel ,B,B) quae 
fit differentia priorum celeritatum ‚A,A et ‚B,B, seu tanto 
' Über die Worte motum fuille aeternum hat Leimsnız geschrieben: potest dimi- 
nui sine fine, 
