GERHARDT: Über neu gefundene Manuseripte von Leısnız. (Forts.) 155 
tempore quo ante concurfum venerant simul A ex ‚A in ‚A et B ex 
‚B in „B, nune post concurfum simul ventura effe A ex ‚A in „A et 
B ex ‚Bin ‚B et ‚A,A vel ‚B,B fore aequalem ‚A,A minus ‚B.B. 
Demonstrationem ex eo petebam, quod supponebam in corpore nihil 
aliud confiderari poffe quam molem, hoc est extenfionem et impene- 
trabilitatem, sive quod eodem redit, spatii seu loci impletionem; in 
motu autem nihil aliud confiderari poffe quam Mutationem eorum 
quae diximus, seu mutationem loci. Quodfi ergo nihil aliud affırmare 
volumus, quam quod ex his notionibus sequitur, dieemus caufam cur 
corpus unum aliud impellat, petendam esse ex natura impenetrabili- 
tatis, dum enim corpus A impingit in corpus B et ipfum penetrare 
non potest, non potest motum suum continuare, quin ipfum secum 
abripiat. Cumque in ipfo momento concurfus pergere conetur, cona- 
bitur alterum secum abripere, id est ineipiet abripere, seu alteri quo- 
que conatum imprimet eadem celeritate et directione eundi, omnis 
enim conatus est initium actionis, ergo et initium continet effeetus 
seu paffionis in eo in quod agitur. Et is conatus succelfum habebit 
plenum, atque A quidem eadem celeritate perget, B autem post con- 
curfum eadem celeritate et direetione movebitur qua A venerat, si 
modo nihil obstet; nihil autem obstat, si corpus B ante concurfum 
ponatur effe in quiete, ut in fig. 2 (ubi puncta ‚DB et ‚B coineidunt), 
Kg. 2. 
‚A AB AB 
SENSE 
sive indifferens ad quemlibet motum reeipiendum, itaque in cafu 
figurae 2 ipfi ‚A,A aequabitur recta „A,A vel „B,B. Nam dicere 
materiam motui resistere et totum ex A et B eompofitum nune tardius 
moveri quam antea solum A, est aliquid afferere quod ex simpliei 
natura corporis et motus, qualem supra alfumfimus, si in ea nihil 
aliud quam spatii impletionem et mutationem intelligimus, duci non 
potest, Si vero in fig. 3 ponamus duo corpora sibi occurrere celeritate 
rg. 3. 
„A zB 
‚A „A ,B ıB 
®) OD Mi 
aequali, post concurfum ambo quiescent. Nam corpus in momento 
eoncurfus duos habebit conatus, unum pergendi celeritate qua venit, 
nempe celeritate ‚A,A, alterum regrediendi celeritate qua alterum B 
venit, „B,B quae celeritati ‚A,A est aequalis, itaque moveri intelligetur 
duobus motibus oppofitis aequalibus, ut uterque conatus effeetum 
habere intelligatur, id est quiesceet. Nam fi in fig. 4 in navi LM 
