Wattenbach: Die Apologie des Guido von Bazoches. 401 



dignitatem generis et quam gerit etatem, inhertis sensus et animi 

 tepidioris existens, aliorum more postposito, proposito vite maturioris 

 insistit. quod lnimili fortune servire decuerat, et debuerat extremo 

 tempori reservari. Profecto non est procul a ficto quod agit, sed 

 contra debitum officii sui generis ei etatis, asperitatem ardui et inconsueti 

 callis elegit, in suggillationem nostre consuetüdinis et leticie juvenilis, 

 in prejudicium clericorum eorum, quibus Privilegium elarioris ortus 

 aut probitatis indulget degustare calicem aureum glorie secularis. 



Revera sie est, affinnat ;tlius, sed alia est causa. Nam velul 

 oculis insipientium vice prestigiatoris illudit, inhonestis actibus hone- 

 statis speciem superducit, ut per hoc suspitione facta de medio, quantum 

 lilieat ei tantum liceat illicita perpetrare, tanto faciat execratius, quanto 

 secretius. et tanto securius currat eilrenis. et uon refrenare se eure!. 

 Sic in tlore spina. vermis in fruetu: latet anguis in herba. 1 Non est 

 in foribus ille qui foris est; sed est phariseus in publico, publicanus 

 in domo, et sub usurpato spolio leonis asinum vivit (fol 35''). Terciam 

 ypochrisis speciem tercius adicit, et obicit miehi dicens: Licet hec ita 

 sint. et aliquateuus sub picturata pelle fei amaritudinis et iniquitatis 

 aculeum oecultantis intraveritis antra serpentis, needum tarnen inte- 

 riores eins latebras attigistis, ubi cubile draconis propter latentis cu- 

 piditatis ardorem, et propter simulatum mentite mentis ad superiora 

 volatum, sunt pascua struetionis. 2 Cum enim avaricia sit non solum 

 peeunie, sed inanis etiain glorie, similibus illi competens. sed non 

 appetendus liiis quos simulat appetitus, hie suggerente dracone cupi- 

 ditatis interius exteriu's speciem exhibet struetionis. dum cujus non 

 haliet usuin. usurpat instnunentuin: diseiplinatus non esse eupiens sed 

 videri, ut per hoc vel beneficii gaudium altioris attingat, vel retri- 

 liutionem transitorie laudis acquirat. 



Sic adversarii mei me versant et reversant ad liliitum siiiim: nunc 

 hac. nunc illac, nunc deintus foras, nunc deforis intus impingunt, e1 

 confingunt nunc hoc, nunc aliud, et quasi monstrum esse demonstrant, 

 compositum ex flguris animaüum diversorum. Ita vero mala maHs exag- 

 gerant, et aecumulant in nie peccata peccatis, tanquam objeeti criminis 

 non unius vel alterius, vel utriusque pondere satis me premerent, si non 

 opprimerent additamento tercie speciei, cum quelibet earum quemlibet 

 honoratum virtutibus gravare sui'ticiat et efficiat nimium honeratum. 



Ad vos igitur qui criminis hujus in me pondus impingitis et 

 vidi us me depingitis in quos vultis. ad vos inquam retorquere stilum 

 et querere übet a vobis, utrum hec opinando vel asserendo dicatis. 

 Vestra quippe non satis moveor opinione.« 



1 Verg. Ecl. III, 93. 



2 Es. 34, 13: et erit cubile draconum et pascua struthionum. 



37* 



