12 ToBLER: 
363, 364. Homo qui blandis fietifque fermonibus loquitur amico [uo, rete ex- 
pandit greffibus ejus, Prov. 29, 5. 
365— 368. Verbum dulce multiplieat amicos, Eeel. 6, 5. 
369 — 372. Eft autem amicus [ocius menfae, et non permanebit in die necelli- 
tatis, Eccl. 6, 10. 
375. Noli fieri pro amico inimieus proximo, Ecel. 6, 1. 
376. Ne derelinguas amicum antiquum; novus enim non erit fimilis illi, Heel, 9, 14. 
379, 380. Ne dicas amico tuo: vade et revertere, eras dabo tibi, cum [tatim 
pollis dare, Prov. 3, 28. 
383, 384. Non oblivifearis amiei tui in animo tuo, et non immemor [is illius 
in opibus tuis, Ecel. 37, 6. 
385, 386. Dilige fie alios, ut [is tibi carus amieus; Sie bonus efto bonis, ne te 
mala damna lequantur, Cato 1, 11. 
390. Amieus et [odalis in tempore convenientes, et super utrolque mulier cum 
viro, Eccl. 40, 23. 
391, 392. Ne moliaris amico tuo malum, cum ille in te habeat fiduciam, Prov. 3, 29. 
399, 400. Vir amabilis ad [ocietatem magis amicus erit quam frater, Prov. 18, 24. 
409 — 412 (dunkel). Subftantia feftinata minuetur; quae autem paulatim colligitur 
manu, multiplicabitur, Prov. 15, 11? Qui coacervat divitiam ufuris et foenore, liberali in 
pauperes congregat eas, eb. 28, 8? 
413, 414. Eft quali dives, quum nihil habeat; et elt quali pauper, cum in mul- 
tis divitüs fit, Prov. 13,7. 
417, 418. Melior eft buccella ficca cum gaudio quam domus plena vietimis cum 
jurgio, Prov. 17, 1. 
419, 420. Utere quaefitis modice; cum fumptus abundat, Labitur exiguo, quod 
partum eft tempore longo, Cato 2, 17. 
421. Melius eft nomen bonum quam divitiae multae, Prov. 22, 1. 
422 und 429, 430. Vir qui feftinat ditari et aliis invidet, ignorat quod egeltas 
fuperveniet ei, Prov. 28, 22. 
425 — 426. Ne erigas oculos tuos ad opes quas non potes habere; quia facient 
fibi pennas quali aquilae et volabunt in coelum, Prov. 23, 5. 
431, 432. Foeneratur domino, qui mileretur pauperis; et vicillitudinem [uam 
reddet ei, Prov. 19, 17? 
437, 438. Melius eft parum cum timore domini quam thelauri magni et inlatia- 
biles, Prov. 15, 16. 
443, 444. Bona et mala, vita et mors, paupertas et honeltas a deo funt, Ecel. 11, 14. 
445, 446. Melior elt, qui operatur et abundat in omnibus, quam qui gloriatur 
et eget pane, Ecel. 10, 30. 
447, 448. Non zeles gloriam et opes peccatoris; non enim [eis, quae futura lit 
illius fubverlio, Eccl. 9, 16. 
457, 458. Vult et non vult piger, anima autem operantium impinguabitur, 
Prov. 13, 4. j 
463, 464. Melior elt pauper fanus et fortis viribus quam dives imbecillis et fla- 
gellatus malitia, Ecel. 30, 14. 
