36 Dies: 
mevSAraı Teus EvSade HEINEvoUSs Ws TUYRaTaSarroueuns NS EAeuSepias aurav N 
revrwv ügerf. Graeciam enim his viris orbatam infelicem, Persas felices 
esse, illam servire, hos Xerxis anımos sumere. fuit qui tolleret aurwv; 
ralde inconsiderate, nam nisi pluralis ille, qui per facilem zara ouverw 
structuram nominis collectivi singularem excipit, intercederet, in verbis quae 
proxime secuntur &s durruyns nv 4 "EAAas re nomen Graeciae repeti non 
poterat. fuit etiam qui tolleret z«i revöyra ToÜs EvSude zeINEvoUs, MeM- 
brum quo sententia quidem carere potest, sententiarum eireuitus, quos 
teretes reddere hie seriptor melius callet quam ipse Lysias, non item. 
quid vero sententia vult? viri fortes occidunt ac sepeliuntur, ergo cum 
eis virtus eorum conditur. im virtute eorum sita erat Graeciae libertas 
ac post mortem eorum ipsa perüt. ergo diei potest cum virtute Athe- 
niensium illorum libertas Graeciae sepulta esse. nihil hie inepti, et si 
fortasse antitheti acumen a simplieitate non commendatur, veram subli- 
mitatem in imitatore non licet expectare. 
Aristoteles rhet. III 10 sua sapientia docet metaphorae virtutem 
sitam esse in analogia et in eo quod rem in cogitatione positam quasi 
ante oculos ponat. ita esse in epitaphio a&ıv Av Em rü rapy ra Tüv Ev 
Zarauivı TEAEUTNTaVTWV reigasIaı zyv 'EAMada Us ouynaraSarronfuns TH agern 
alrav rs &ReuSegias: bonam iam futuram fuisse metaphoram "decet plo- 
rare, nam cum eis virtus sepelitur’, nunc accedere antitheton, quod est 
inter virtutem et libertatem, eoque vim sententiae augeri. apparet a 
Lysiae istius dieto epitaphium eo distare, quod non aliorum hominum 
libertas est atque quorum est virtus. quo simplieius hoc est, eo est 
pulerius, spiratque veram Ceramici Atheniensis religionem. ding &yaSos 
R A a B ° B 3 > LT, 
yevouevos dreSavev dieimus de viro forti qui Wuxqv Avriggora Seis ügernv MAAQ- 
Eare. nempe morte demum dSavaros dgern paratur (cf. quae breviter ex- 
posui Cydathen. 26). haec virtus habitat Ceramieum, condita atque pu- 
blice eulta cum heroibus. qui vero patriam defendit, qui patriae honorem 
atque libertatem sanguine suo redimit, is avng EAeu-Jegos yevousvos obit. Ta 
wohnt das Grab der Helden von 480°. Und Gorgias: “Wohl durfte Hellas ihr Haupthaar 
auf dem Grabe der Söhne niederlegen, wo Freiheit und Ehre ihre Heimstätte gefunden hatten. 
Wäre von dem Gedichte nur «vögwv ayaSwv-eirero erhalten, so würde man auch mei- 
nen, es ginge auf die welche unter dem Löwen von Chaironeja schlafen, nachdem sie als 
ihren Hausgenossen den Ruhm von Hellas mit hinweggenommen haben,“ 
