ö 
# 
103. 
104. 
106. 
108. 
109. 
110. 
ill. 
112. 
Sigebert’s von Gembloux Passio Sanctae Liciae virginis. 29 
Quecumque vellem, sat scio iungeres, 
Et prediorum tot reditus dares 
Pecuniarum cum talentis, 
Cum famulis, pueris, puellis. 
Que, mater, istas respuo nuptias, 
Non finiendas appeto nuptias, 
Et ipsa diei mater opto 
Spem generisque nutrire sponso. 
Persona sponsi sit, precor, altera 
Et causa sponsandi manet integra, 
Non quero sponsum temporalem, 
Sed sine fine michi manentem. 
Sponse sit in quo vera perennitas, 
In quo perennis sit mihi castitas, 
Talem virum complectar, ınquam, 
Hoc ego non viduabor umquam. 
Ad hune eunti da, genitrix, mihi 
Ad temporales que thalamos mihi 
Dares eunti: si faveres, 
Hie tibi gratus adesset heres. 
Ad hune eunti ne retrahas manum, 
Da, mater, oro, da patrimonium, 
Cum dote sponsali quod auetum 
Grande mihi faciat lucellum.’ 
His mater eius verba subintulit: 
‘Directa res est quam ratio regit, 
üst par, ut impetret petita 
Qui sapiendo petit petenda. 
lam nonus annus transiit, ut puto, 
Ex quo ipsa sponso, tu patre mortuo 
Passe sumus causas doloris 
Jura ferendo necessitatis. 
Extune labores, damna, pericula 
Perpessa vixi, qualia tedia 
Pro re tuenda diligenter 
Sepe tuli, bene ceredo, nosti. 
Ah, cara, nescis, nata, calumnias, 
Experta non es, virgo, molestias; 
Quas nos maritis destitute 
Continuas patimur per horas. 
113. 
114. 
115. 
117. 
118. 
f. 57’ 
9. 
120. 
121. 
Dotis maritalis patrimonium, 
Meis paratum rebus et additum, 
Servatur heredi futuro 
Auspicio tibi, nata, leto. 
Dum vivo, rebus si propriis fruar, 
Si servo recte, sı bene largiar, 
OÖ nata, num peccasse dicar? 
Nam sapiens ait ecce quidam: 
‘Potens super te nemo regat tua, 
Non filius, frater, thıa, filia, 
Nullius affeetu domeris, 
Ut minus imperiosus extes. 
Nepos, amicus, filia, filii 
Non sint vigenti partieipes tibi: 
Si des tuum, te penitebit. 
(Juando fides inopi favebit?” 
A matre semper filia pendeat, 
Dantique patri natus oboediat, 
Nam prestat a natis rogeris, 
(Juam miser hos et inops preceris. 
@Quapropter evi quod superest brevis 
Me rebus uti, nata, sinas meis. 
Quid queso de summa peribit? 
Integra summa rei redibit. 
Cum morte clausos hos oculos teges 
Et res meas tu pro libitu reges, 
Pro velle queque largiaris 
Arbitrioque tuo fruaris.' 
Ad verba matris filia suseipit: 
‘Spes vana, mater, te male deecipit, 
Attentiorem res tenendo, 
Quam fueras prius in luerando. 
Ut plena navis mercibus intremit, 
Cum vis procelle celitus ingruit, 
Quam ni levet jactura rerum, 
Mox peritura subit profundum: 
Sie vita, mater, nune tua fluctuat 
Et pressa rerum pondere naufragat, 
Te ni levet iactura rerum 
Ei peritura petes profundum. 
