124. 
126. 
150. 
1 
ID 
[ey 
ID 
u | 
I 
E. Dümmurer: 
Nil perdidisti de patrimonio, 
Gaudes adaucto plena peculio, 
Nil defit in presentiarum, 
Sat tibi prospieis in futurum. 
@ue cras futurum bestia previdet? 
De cras futuro nee volueris timet, 
Quid defit ıllı nil serenti? 
Dat deus omnia nil metenti. 
Pericla damnis, damna periculis 
Addıi labores fraudibus ingemis, 
Sed nec fugam queris malorum, 
Nec placet ulla quies laborum. 
Mortis perhennis non timor est tibi, 
Vite perhennis nullus amor tibi: 
Hie vivis ut vietura semper, 
Ni caveas, moriere semper. 
Cum morte elausos hos oculos 
tegam 
Nec iam tuas res pro lıbitu regam, 
Seis tune tua nil interesse, 
Sı male vel bene rem gubernem. 
Si tunc deo dem, quid tibi proderit? 
Vix promerenti spes sua suffheit. 
Bonum quod hie non vis lucrari, 
Visne meis meritis mereri? 
Die supremo lob, Danihel, Noe 
Nulli valebunt subsidio fore, 
Non filiis vel filiabus, 
Cum trepidabit et ipse iustus. 
Vieissitudo non placet hee deo 
Nil eonferentis vel mihi vel deo. | 
Si cuneta tecum ferre posses, 
Nulla relinquere forte velles. 
Lucerna cum te previa dirigit, 
Offensionis pes nihil invenit. 
Premitte nunc, mater, lucernam, 
Jamque viam tibi fac apertam. 
132. 
133. 
134. 
136. 
137. 
138. 
139. 
140. 
Cum claudet atrox mors oculos 
graves, 
Cedetque membris iam gelidis quies, 
Invita res mundi relinques: 
(Jue tibi tune erit inde merces? 
Dum vivis et dum ıuris ades tuı, 
Dona deo que ıuris habes tui, 
Et a deo grates habebis, 
Pro meritisgue vicem tenebis. 
Velis, precor te, dum potes et licet: 
Qui non volens dat, quid meriti 
tenet? 
Dedisse te non penitebit: 
(Juando fides aliquem fefellit? 
Lucrosa sunt commertia cum deo, 
Qui simpla reddit fenore cum duplo; 
Informat hine nos diligenter 
Utilis ecelesie minister: 
Parce serentes parcius et metent, 
Large serentes largius et metent; 
Gratatur ex voto fideli 
Omnipotens hiları datori. 
Absistat omnis mesta necessitas, 
Et frontis adsit clara. serenitas. 
Qui suggerit panem serenti, 
Ille cıbum dabit et metenti. 
Sie in deo te, cara parens, fruar, 
Sponsi mei sic pectore perfruar. 
Precepta vivendi sequamur, 
Ut bona gaudia consequamur. 
In seminando sis mihi particeps, 
Ut in serendo sis quoque particeps. 
Sıs, hortor, heredi coheres, 
Ut tibi sit quoque grata merces.’ 
Lucia virgo, gloria virginum 
Prebendo matri consiium bonum 
Cor eius a mundo retractum 
Evacuaviıt amore rerum. 
129, 4. Vergl. 1. Petr. 4, 18. 
136, 1.4. 2.C0r.9,'6.7. 
N 
