88 
f. 45 
615 
620 
630 
635 
640 
645 
E. Dümmter: 
Movit et exacuit, tepidos recalere coegit, 
Vel spem vincendi vel amorem dans moriendi. 
Doeti voce ducis, tenebrose tempora lucis 
Despiciunt omnes, tedet mortaliter omnes 
Vivere, fitque mori volupe, iam lumen oriri 
Spe certa cupiunt, quod non tenebre violabunt. 
Miles it Octodorum mandata referre virorum. 
Aures hoc acido perfusus cesar aceto, 
Obstupet horrescens totusque furore tremiscens: 
‘Miles, clamat, abi, non parentes mihi puni, 
Regia maiestas sed adhuc moderetur habenas. 
Hortator faveant mihi, sieque sui miserescant. 
Effera si tantus predurat peetora callus, 
Ut parere mihi nolint, sibi nee misereri: 
Ut primo decimos, sic nunc oceidito nonos. 
Sie perterreto reliquos, rursusque moneto, 
Ut vel sero sibi post damna velint misereri.’ 
Nee mora preceptis, nolunt desistere ceptis 
Thebei, morulas exosi tam sibi longas 
Utque prius decimos, sie dinumerant modo nonos. 
Hos precursores pia stigmata, Christe, ferentes 
Leetos ex aliis gaudent premittere celis, 
(Ju mox venturis metentur castra catervis. 
Duri carnifices iterata cede madentes, 
Rursus ut Octodorum redeant irasque deorum 
Placent libando, mandant religuis minitando. 
DE HORTATU SANCTI EXUPERU. [X1.] 
Nune Exuperius quid succlamaverit almus, 
Spiritus alme, doce, nostra non talia voce 
Verba sonare volunt, bona diei non bene nolunt. 
Die que dixisti, doceamur que docuisti. 
Te, primicerius, primipilarius almus 
Te tua verba suo senserunt ore loquendo. 
Horum ceorda tuus modulatur ut organa pulsus, 
Implestique duas uno tune ore cicutas, 
Dissona multorum qui pleetrum corda per unum 
Et eythare varias callens intendere cordas, 
Dissimiles pulsus similes facis edere cantus. 
624. miserere B. 
616. Ioh. 1, 5. 
f. 27° 
