u | 
1 
oO 
f. 47’ 
775 
-1 
[0'] 
or 
E. Dümmrer: 
Certi curremus, sum certus quo veniemus. 
Non sie pugnandum, cedamus ut aera tantum: 
Dieite que dieam, que dieitis ipseque dicam. 
Ex vestris verbis hee auri nuntio regis, 
Vosque meis verbis hec auri dieite regis. 
Asto quidem miles, cesar, tuus, asto satelles 
Nostri zelotis, quem viribus ambio totis. 
Tu longi nobis das donativa laboris, 
Ille salutis opem prestat veramque quietem. 
Illi debemus latriam: latriam sibi demus, 
Et tibi debemus duliam: duliam tibi demus. 
Debita, cesar, habes; cur invideas homo partes 
Quas debemus ei, qui torquet sidera celi: 
Qui nos formavit, deformatos reparavit, 
Teque velis nolis fecit, qui te quoque donis 
Ditaret vite, sı velles credere vite? 
Hoc cesar solo, rex hoc disconvenit uno 
Inter nos et te, quod ei supponere recte 
Te non horremus, nee thura diis adolemus, 
In sanetisque deum non persequimur, sed amamus. 
Non hanc ex animis radicem vellere nostris 
Mortis formido poterit viteve cupido. 
Nostra tue legis sunt subdita corpora penis: 
Nune debachator, grassator, et exagitator 
In nos tormentis, furias simul exige mentis, 
Dissice, dilapida, lacera, dissolve, trucida. 
Hoe canis atque lupus poterit, leo, tygris et ursus. 
Nobis horrores hi vilent atque dolores, 
His iocundamur, gaudemus, si patiamur. 
Devotos cernes morti, sternemur inermes. 
Dat Paulus nobis oblivia grata doloris, 
Nos animans veris ad amanda perennia verbis: 
‘Mundi condigne non sunt existimo pene 
Ad spem, quam vere supplebit gloria vite.’ 
f. 30 
764. salutem übergeschr. wel quietem B. 777. viteque B. 78 
762. Exod. 20, 5. 768. Aen. IX, 93: torquet qui sidera mundi. 
Existimo enim, quod non sunt condignae passiones huius temporis ad futuram gloriam, quae 
revelabitur in nobis. 
ida 
1. dilapa 2. 
788. Rom. 8, 18: 
v 
nn gu Pe: 
