94 
f. 48 
830 
835 
340 
10 
15 
E. Dümnmver: 
Tandem contigerat limen, regemque videbat. 
lam placet ipse sibi, iam quis putat ipse videri: 
Cornibus elatis et totas sedulitatis 
Vires expendens, transcendere limina tendens, 
Trans limen cecidit preceps et cornua lesit. 
Hie mutilus secum gemit inreparabile damnum. 
Quando satis menti festinatur cupienti? 
Heu quid, ait, misero volui mihi? fabula seclo 
Factus et exemplum, generis pudor, ei mihi nune sum. 
Cur erat ah frustra mihi festinatio tanta? 
Prestabat morulis tempus deducere longis. 
Quisquis habere modum neseis, patiere periclum. 
Hac egomet mecum compellor imagine rerum: 
Vineit materies, succumbere sentio vires. 
Prestat metiri vires, quam materiei 
Cedere, sepe more pretium dilatio prestat, 
Prestat habere modum, quam plangere sero periclum. 
Istie ergo libri elaudatur sceda secundi, 
Doneec, sanete, tuo mihi cor afflante susurro, 
Spiritus, inspires scribenda, stilumque regires 
Ut melius formet de Thebeis quod oportet. 
EXPLICIT LIBER 1. 
PROHEMIUM LIBRI TERTI. 
Nos ad martyrıum Thebeorum memorandum 
Instans causa vocat, lingua pavens trepidat. 
Diras nempe neces dum scribo tulisse fideles 
Atque malos sanetis prevaluisse nimis, 
Affectus fleret, nisi flere fides prohiberet, 
(Jua ereseit sancti gloria martyrii. 
Que gaudere deum gaudet de morte piorum, f. 31 
Hos uleiscendo tempore disposito. 
Auget et horrorem nota temporis asperiorem 
Tune solito gravior, turbine turbidior. 
Tune sane cum te regnante, Diocletiane, 
Et gravius furias exagitante tuas. 
Adversus dominum stabant eius quoque Christum 
Vaniloque gentes et tumidi proceres; 
Et coniuratis a cunetis partibus armis 
In dominum servi bella dedere malı. 
831. Hor. Epist. I, 13,9: fabula fias. 
