100 
155 
160 
f. 52 
165 
170 
180 
190 
E. Dümmurer: 
DE NONA PERSECUTIONE. 
Nox palpabilium fit nona lues tenebrarum. 
Cesare Romano nox quanta sub Aureliano 
Aegyptum nostram pressit caligine Romam. 
Eequid tam furvum, quidnam, rogo, tam tenebrosum, 
Ingrate domini quam prosperitatibus. uti? 
Iraruım amento celestis dextra retento 
Ceperat infleeti miserans Romam male pleecti, 
Grata sed ingratis, aderat res prosperitatis, 
Proh dolor, augustus quibus Aurelianus abusus 
Invidet ecclesie paci per bella coorte, 
In sanctisque pium dum persequitur male Christum, 
Iratum tremuit quem placatum sibi sprevit. 
Ante pedes fulmen lapsum, trepidabile numen 
Prodidit illius quem sic commorat iniquus, 
Et post terrorem vix distulit ultio mortem. 
DE DECIMA PERSECUTIONE. 
Fiet Memphis primogenitis deeima lue cesis, 
Nee Rome labes, non defit debita tabes. 
Non fuit immunis Taneos domus ulla doloris, 
Nullus in orbe sinus fuit immunis modo luetus. 
Diocleciani rabiem vel Maximianı 
Ista notat elades; qua que magis horrida labes? 
Quatuor ista plagis orbis tot tabida plagis 
Effuruit longe lateque nimisque diuque. 
Sed vindieta mali non sufficit omnipotenti, 
Libera in iustis succedat gratia pacis. 
Post tantas clades Israhelitica proles 
Loro servilis dirupto conditionis, 
Memphi decessit, sie libertas sıbi cessit. 
Ne careat summo victoria clara triumpho, 
Dat laudis cumulum cumulus gravis ipse malorum, 
Submersus pelago cum tota gente Pharao: 
Eeclesie titulum quis et hie putat esse minutum? 
Mersus et hie pelago cum tota gente Pharao. 
Rex Constantinus tam fausto nomine dignus 
Ilam novus emersit, vetus omne sibi quia tersit. 
Nec perit ut Pharao, Taneos sed milite strato, 
Sceilicet extineta vitiorum gente profana, 
164. Vgl. Oros. adv. pagan. VII, 23, 6. 171. Isid, Etym. XV, 1, 32. 
E 
