198 MATERIA! \ P01 B l.'ll Is I < >n; I. 



venance, a dû céder, „c'est ce qv/i a attristé et navrf la Classe" ' ). 



..Sun seul espoir est que la jouissance d'une vie absolumenl 

 champêtre remédiera les forces intérieure.- de ootre digne collègue 

 de manière que, quoique tout à fait séparé du bruit du monde 

 et jouissant d'un repos complet, il puisse nous dire un jour avec 

 le célèbre orateur Cicéron : „au milieu de mon oisiveté j'étais 

 occupé", et qu'il dédommagera à la ('lasse par les fruits de cette 

 oisiveté le dommage qu'il lui a fait par son repos" -). 



Il me semble que ces paroles, si touchantes par leur simplicité, 

 disent plus que des volumes; elles témoignent que notre pays possé- 

 dait en ce négociant d'Amsterdam un homme qui s'est fait connaître 

 comme un physicien et un chimiste excellents; elles affirment la 

 haute opinion que j'avais de ce savant. 



Certainement, A. Pakts van Troostwijk était parmi les chimistes 

 hollandais de ce temps le mieux au courant des questions qui 

 entraient dans les esprits à cause des recherches de Priestley, de 

 Cavendish, de Lavoisier et d'autres ; il était le mieux exercé 

 dans l'art d'expérimenter; le mieux versé dans la chimie pratique. 

 Il possédait de nature l'empressement irrésistible, la main heu- 

 reuse, le génie pratique et théorique pour préparer une recherche 

 et pour la mener à bonne fin. Il savait combiner les preuves; 

 donc les idées lui venaient qui seules peuvent être suggérées à 



•) Maar dat een man als de Heer Paets van Troostwijk met zoovele talenten 

 met eene zoo groote genie begaafd, door geen ambtsbezigheden belemmerd, die 

 naar den uiterlijken schijn noch met lichaamsgebreken gekweld is, noch een 

 ziekelijk voorkomen heeft; welke dien ouderdom nog niet bereikt heeft, waarop 

 men kan beginnen eenigszins onder de bejaarden geteld te worden, zich in 

 zoodanigen staat van inwendige zwakheid gevoelt, dat hij heeft moeten ver- 

 langen onder de rustende leden opgenomen te worden en dat hij niettegen- 

 staande herhaalde en de meest hartelijke verzoeken van de klasse bij dit ver- 

 langen op de bevordering zijner gezondheid gevestigd, zoo sterk is blijven staan, 

 dat de Klasse, wilde zij de paden der welvoegelijkheid niet te buiten gaan, 

 daarin heeft moeten berusten, heeft de Klasse bedroefd en gegriefd. 



*) Haar eenige hoop is dat het genot van een volstrekt buitenleven de inwen- 

 dige krachten van ons waardig medelid zoodanig zal herstellen, dat hij, hoewel 

 geheel en al afgezonderd van het gewoel der wereld en eene volkomen rust 

 genietende, ons echter met den tijd zal kunnen zeggen, evenals de beroemde 

 redenaar Cicero gezegd heeft: „in het midden mijner ledigheid was ik onledig" 

 en door de vruchten van die ledigheid aan de Klasse de schade zal vergoeden 

 haar door zijn rust toegebracht. Rapport de la I e séance publique de la I e Classe de 

 l'Institut royal, etc. du 26 août 1817, page 8. 



