De Lernaa. 19 



cavimus. Cum vero deinceps ftrius perpendercm diftas portio- 

 ncs plures efle, easque omnes eandem configurationem habcre, 

 ortum eft in mente mea dubium , quod ilte cartilagines omnino 

 cujusdam pifcis ofTa eflent , hinc ita mecum ratiocinabar. 



Qupdfi ofTa alterius animalis forent, totum animal a ler- ' 

 ma dcglutiri deberet, quod tamen fieri nequiret, cum moles cjus- 

 modi animalis, utfacile ex numero cartilaginum conjicere potc- 

 ram , capacitatem oris & aefbphagi lern<£<e multum excederet. Hoc 

 attamen argumento minime fublatum cft dubium meum ; nam po- 

 tefl in rerum natura pifcis vel aliud animal exiflere, quod unica 

 fimili cartilagine prseditum efl,-& quod molem totius corporis 

 huic cartilagini proportionatam habet; confequenter faciliime gu- 

 lam lern£<it fubintrare quiret. Quod enim qusedam animalia uni- 

 co ofle munita fint, exemplum prsebcnt: fepia, limax & noftra 

 lerncea^ quae etiam unico duntaxat ofle, ut infra fufius patebit, 

 gaudet. Qupd vero moles hujusmodi animalis molem fiii offis 

 non multum excederet, fepia quoque docet. Unde continuo 

 mentem torfit dubium , idque eo magis, quo dificilius determina- 

 tu erat , quidnam aliud , fi non pifcium ofla portiones ilte cartila- 

 gineae eflcnt? Aft dum plures alias lemxas diflecafTem, inteftina 

 earum quoque luftravi, in quibus nullum veftigium de concharum 

 cochlearumque teftis adinveni. Hinc in altero ventriculo eas digeri 

 conclufi. Cumque fimulperpenderem, quod in ore /^y»^^ nulli 

 dentes ad comminuendas atterendasque cochleolas a natura difpo- 

 fiti eflent , in eam incidi cogitationcm : quod portiones ilte carti- 

 lagines totidem forfitan dentes eflent in ventriculo collocati. 



C i Au- 



