De Htdra- Sf 



paratum inteftina alterius animalis efle, ab Hydra deglutita atquc 

 iterum excreta, Sed neque hgec diu firmo talo ftetit cogitatio: 

 nam inquem finem devoraret Hydra fimilia fercula, fi hasc indi- 

 gcfta rurfum e corpore eliminarc cogeretur. Praeterea inpropor- 

 tionatum Hydr<t corpori foret tale nutriraentum; denique ubi tot 

 inteftina apprehenderc poflet noftrum Zoophyton , nifi ipfiim ani* 

 tnal fimul deglutiret, cujus tamen ne roinimum veftigium unquam 

 deprehendi, Si vero illud digcftum ftiifle quis autumaret, cuf 

 non quaefo & ipfa intcftina mutata funt? hac itaquc rurfum mifla 

 opinionc, ad aliam confugi . quam firmius pcrftituram primo in- 

 ftanti (perabam. Nimirum quod forfitan pra^fatas partes ovarium 

 forent, Aft en novam difHcultatem , qu^ mox conceptam opr- 

 nioncm vel evertit, vcl retinendam maxime arduam reddit. Ut 

 quid in animali tam exiguo imo in plantanimali tantus ad fiiae fpe- 

 ciei confervationem partium apparatus? qus demum pars pro- 

 pric ovarium eft? an globuli albicantcs in mefenterio confpicui? 

 utrum vero inteftinula csca? unum vel alterum ftatuere absque 

 ulterioribus obfervationibus temerarium efle reputabam, Unde 

 & hancce opinionem rejeci, atque illam demum amplexus fum, 

 quod propria intcftina Hydra cxcernat. Fateor habet & hsec fiias 

 difficultates, fuaque obftacula, fi fequentia luculenter penfitemus: 

 primum quod contra communes naturae leges fit , ut ullum ani- 

 tnal propria inteftina non corrupta, fed integra & ab aefophago 

 ad anum usque continua atque a rcliquis partibus divulfa fccemaL 

 Quod etiam ut fiat, eo magis impofibile videtur, quo minus vel 

 concipipoteft, quomodo id ficri queat, fanis apparentibus om- 



L 3 ni- 



