De LOLIGINIS OVIS. I(?3 



totum juli tradum excurrit , a natura fadum videtur , ut ova 

 fcu veficulae caecae §. VI. illi annexs firiTiiori ftent talo, neque 

 facile ab injuriis procellarum a fe invicem dilToIvantur. Siquidem 

 membrana, qUiE veficulas format, adeo tenera eft, ut minima 

 vi rumpatur. Hac tamcn rupta , nihil ex proxima liquoris cxity 

 minus fetus ejus egreditur. Unde eas veficulas evulfo ligamento 

 integras manere clarum eft. * 



Quod autem rupta una vefica, ex altera nihil effluat, fc- 

 quenti ratione edodus fiim. ScalpcIIo qualemcunque veficulam" 

 in julo difiecui , quo fado illico faetus in ea contentus profiliit, 

 quem deindc penitus exemi , & veficulam liquore , cui fsetus in- 

 natabat, liberavi. Atque tunc veficulam proximam leniter digi- 

 toprefli, e qua vero nec quidquam de liquore, neque etiam fse- 

 tus exivit, manifefto nrgumento: quod quilibet fstus propria 

 veficula includatur , atque quod queelibet veficula verum loliginis 

 ovum fit. Quum autem (eptuaginta ejusmodi veficulae feu totidem 

 ovain unico julo numcrentur, patet jam clarius, cur hanc vefi- 

 cularum concatenationem julum & non ovum appellare adama- 

 verim. 



§. IX. 



Dumligamentumproprium, quod elaftica fua vi totum in (e 

 contradum fuerat, extenderem, in confpeftum venerunt 

 variae intercapedines , a. a. a. quas veftigia iniertionis veficulorum Fwira 

 efie opinor. Sunt vero hcec veftigia leves finus circulares ligamen- 

 tum ambientes. Caeterum ligamentum proprium a communi non 



X a dif- 



3« 



