440 Sitzung der philosophisch -Iiistorischen Classe vom 17. April. 



cicndi et sanitates donandi ne([ue ad cominunionem sacrosanctae coenae 

 eum admitteret. Et si iminundicia' nostra divina my^^terla vel ininiste- 

 ria et eoruin capace.s et auditores inficeret et deterioraret , ne<|ua(|uam 

 Dominus leprosum, «[uein mundaverat, tangeret neciue ei osculum daret 

 et nequa(iuam cum Simone alio leproso munducaret et nerjuaquam a 

 Maria peecatrice pedes suos oseulari et lacrimis lavari et capillis tergi 

 et Caput suum ungi permitteret. 



Hinc sacrorum canoniim veneianda auctoritas sanxit , nullmn, qui 

 etiam ab heretico sacramenta dominica recte perceperit, ullatenus*' ipsa 

 lieretica ])ravitate corfumpi nee uUa'' .sacramenta illius contagione eom- 

 maculari. Unde Romana ecclesia per'' Anastasium papam in quadain 

 epistola' ad Anasta.sium imperatorem directa decrevit et scripjsit, quod 

 nullum de his vel quos haptizavU AcatiuSj vel quos sacerdotes vel levitas secuii- 

 dmn canones ordinavitj, ulla eos ex nomine Acatll' portio laesionb attlnyat, 

 quo forsan per iniquuin tradita sacrninenü yratla minus Jirma videatur. Nam 

 et baptismum, quod prociil fit' ab ecclesia , sive ab ddultero sice a Jure 

 datuni fuerit. ad percipientem non minus pervenit illibatum , quia^ vox illa, 

 quae sonuit per columbam^ omnem malitiam'' vel maculam humanae pol- 

 lutionis excluditj qua declaratur ac dicitur: Hie est qui baptizaf etc. Nam 

 .si visibilis solis istius radii cum per loca' foetidis.sima tran.seunt, nuUa 

 contactus inquinatione maculantur', multo magis virtus illius, (|ui istum 

 visibilem solem fecit, nuUa mysterii dignitate constringitur. Quicquid 

 ergo ad hominum profeetum'' quilibet in ecclesia minister pro of'fici(j 

 ,suo videtur operari, hoc' totnm continetur'" implendo divinitatis ettectu. 

 Ita ille, per quem Christus locpiitur, Paulus affirmat: Ego plantaci, 

 Apollo rigavitj sed Deus incrementum dedlt'. A Deo non quaeritur, quis 

 vel qualis praedicet, sed sie praedicet, ut invido.s etiam bene de Christo 

 praedicare" confirmet. Tanta est namque divinae potentia gratiae, ut 

 per malos ac(|uirat bonos et per" rejirobos et improbos acquirat et 

 coUigat probos. 



His itaque auctoritatibus et aliis praedictis rationibus persuaderi 

 debetis neque nos a divini officii celebritate arcere necjue illos, (|uo- 

 rum nihil interest, ab eins communione suspendere. Quod si mali 

 sumus nobis ipsis sumus, et jjlus nobis quam aliis nocemus; et (juos 

 fortasse malos conspicitis, quid boni interius habeant, ignoratis. Simt 

 enim plerique, quos <le incontinentia iudicatis, qui continentiores sunt, 



" niiindita //. '' imllatenus //. '' illa H. '' fehlt in der Atisg. 



« accativi //. '" sit H. Aiixg. •- Quid H, Ausg. '' militiam H. ' loco H. 



^ provectum H. ' hie //. '" contineri H. ° predicat H. " fehlt in H. 



' Ejj. I C.7, ed. Thiel! [). 620, vei-gl. Lib. de Ute II, 152. 



' Vergl. NicoL.M I respoiisa ad consulta Bulgar. c. 70, Maiisi. Coli. conc. XV, 425, 

 Lib. de Ute III, 592. 



