De arcliontihiis Altlcis jjseudeponjmis. 149 



scriptum erat; ex hoc creaiitiir qtiinipie legati: in illis fuit Demosthenes('); 

 in his non est: in illis fuerunt alii plurcs, qui in hoc decroto desideran- 

 tur(^): dcniqiie in illo decreto diserte scripta haec crant: anikvai rovg 

 TT^sTpeig T/iv TctyjTryiv, tov Se aT^UTYiyov U^o^evcv KOfM^siv uvtcv? I-1 tov? To-cvg, 

 SV oig UV cvTCi ^iXt~Trov 7rvv&avu)vTcu {-^); in hoc de Proxeno nihil. Quae- 

 rendum igitur aliud tempus decreti Mnesiphilo pseudeponymo, extrenio 

 Hecatombaeone a Demosthene scrijjti, quo iubentiu- quinque legati ad 

 Philippiuii proficisci ad iusiiu'andmn accipiendum de paco conventa in 



an secunda dicaliir. Quum aulem in IMncsipliilco decreto tantum quinqiie legal! scripli 

 smt, nicrilo iam vetus dixit interprcs: cc7Tcgy,rioii irsji rS nJHi' —pij-ßs(/ji> api^~ij.2. 



(') Deniosllicnera secundae inleifnisse legationi, vis est quod doceamus, quum id es 

 utraqiie oratioue de falsa Icgatioiie pliu-imis locis paleat, es quibus aniiotamus hos, 

 Aescli. p. 268. 272. 278 sqq. 295. Deniosth. p. 346. 353. 359. 388. 3S9. csti-. adde Aescli. 

 c. Ctesiph. p. 462. Quamqiiam septendecim annis post in oratione de Corona p. 235 sqq. 

 de liis legalis ila loquitur Deniostliencs , ut sesc iis intcrfuisse non significet: neiiipe 

 culpam rerum male geslaruni, et niasirne morae trimestris in collegas transfert, quod 

 iam anlea fecerat in oratione de falsa legatione. Verum tarnen perviderunt vctcres cri- 

 tici, ideoque pro tei'tia persona, qua pravos legatos dosignat oralor de Corona, ali- 

 quoties inlulerunt primam : v. intt. et var. lect. ad p.236. Eosdem criticos non potuisse 

 decreto Mncsipliileo fidem liabere, spoule patet. Ceteram Demostlieneai affuissc secundae 

 legationi, vidit eliam auctor argimienti Aesch. tt. ttci^ci-j. p. 185. vidit auctor argunicnli 

 Dem. TT. Trance- j. p. 336-338. et ibi p. 336. 18. ovn est ante «^rv-^ci- iuducendum , iiatiuii 

 istud es loco male intelleeto. üocot ipse nexus , vidit H. Wolfius, frustra reluctalur 

 Tajlorus, quem seduslt decretum Mncsipbileum. 



(") Eosdem fcre secundae ac primae legationis legatos fuisse, intelligas es Aescli. 

 TT. -ICJCCT7J. p. 2~2. Primam vero Icgalloncm oliiirunt Ctesiplion , Aristodemus, latrocles, 

 Cinion, Naiisiclcs, Dercyllus, liirynon , IMiilucratcs, Aescliines, üemosthencs ( Argum. 

 Dem. TT. TTcc-^ccTT^.). At in decreto Mncsipliileo quinque illi sunt Eubulus, Aescliines, Ce- 

 pbisoplion, DcniocratPs, Cleon, alii onines praeter Aescliineni. Quid quod qui utranKjue 

 de falsa legatlune orationem pcrlegerl! , is intelliget in bis ipsis orationiljus plurcs es 

 illis, qtii primam legationem obicrant, ut secundae, de qua potissimura agilur, legalos 

 nominari , iniprimis Philocratem et Pbrynonem (Dem. p. 395. 400. 412. 417. Acscb. 

 p. 193.): adde Dercylluui et latroclem ( Dem. p. 396. 402. Aescli. p. 295.). Qiiae quum 

 ita sint, rclracto quae Oec. civ. Alli. T. I. p. 256. de liac legatione disi; rctraclabit liac 

 cnmmentatlonc perlecta etiara Vöraelius, quae in diügenll dispulatione ,,de pace inter 

 Atbenienses et Pliilippum AmyiUae f. per legatos celeberrinios coniiiosila" p. 11. potis- 

 simum scripsit; cuius dispulationis pius semel fccissemus mentionem, iiisi edita post 

 scriplam nostram esset. 



(') Dem. -. -«^«n-j. p. 389. 



