der aristotelischen Abhandlungen: »arnyopiaı und reol Epunveias. 369 
5 gi un 
Affırmatio simplex. Negatio simplex. 
Est iustus homo. Non est iustus homo. 
Affırmatio privatoria. NE Negatio privatoria. 
Est iniustus homo. U Non est iniustus homo. 
Similes. Er “ Similes. 
Est non iustus homo. Non est non iustus homo. 
Affirmatio infinita. Negatio infinita. 
Similiter autem se habet. et si universalis nominis affirmatio sit. So ucrit 
iz ouh. ube ällelih festenunga ällelicho getän uuirdet. ih meino. där ne 
mag ouh keskehen. daz angulares samint uuar sagen. Ut omnis est homo 
iustus. Non omnis est homo iustus. Omnis esi homo non iustus. Non omnis 
est homo non iustus. Sed non similiter angulares conlingit veras esse. con- 
tingit autem aliquando. Äber doh ne sägent iro angulares nieht io in zite- 
gelih sämint uuär. eteuuenne geskihet iz. Samo so er chäde. Sint tie 
angulares indifinite. daz chit üngemarchöte. sö sint sie gehelle. älso iz 
tar uore skinet an dero descriptione. Sint sie aber definite. i. kemärchote 
mit t&emo nomine omnis. so sint sie uuilon sämint uuar. also iz skinet ube 
du an dero deseriptione missech£rist tia particulares oppositiones. unde 
negationem particularem sezzest under affirmatiolne universali. Unde aber 
affirmationem universalem ünder negatione partieulari in hune modum, 
Affirmatio universalis. . Negatio particularis. 
a Sau p 
Est omnis homo iustus. ze Non est omnis homo iustus. 
Nesatio particularis. I Affirmatio universalis. 
oO } SL 
Non est omnis homo non iustus. Est omnis homo non iustus. 
Nim aber aba daz omnis. taz sie sin indefinitae. so sint ebengeuuäre die 
angulares affırmationes. ich tie angulares negationes in hunc modum. 
Affirmatio finiti nominis. S: Negatio finiti nominis. 
Est iustus homo. Wr ve Non est iustus homo. 
Negatio nominis infiniti. ,& ,  Affirmatio nominis infiniti. 
Non est non iustushomo. ° % Est non iustus homo. 
An sus ketänen praedicationibus. ih meino quae possunt esse et non esse. 
sint io säment uuär die angulares. Äber an dien quae naturaliter insunt. 
so die sint. est homo animal. est homo non animal. alde ouh naturaliter 
inesse non possunt. ut est homo lapis. est homo non lapis. ne mügen sie 
sament uuär sin. 
Philos.- histor. Abhandl. 1835. Araa 
159 
190 
