der aristotelischen Abhandlungen: zarnyegiau und megi Egumvelas. 375 
(sic). unde ne ist toh taz nieht ein affırmatio. uuända canis pezeichenet 
pediu ioh ten bellenten hunt. ioh ten merehunt. i latrabilem et mariti- 
mum. ÜUt homo est fortasse. et animal. et bipes et mansuetum. Älso ödo 
uuäno daz nieht ein affırmatio neist. so disiu uieriu sus üunderskeiden uuer- 
dent mit coniunctione. daz man chit. homo est. et animal. et bipes et 
mansuetum. loh äne coniunctiones mag 
5 
den. taz siu eina affırmationem | ne tüont. Also daz ist homo est unde 200 
man siu under suigendo geskei- 
dänne uberläng animal. so äber bipes so aber mansuetum. Samoso er 
chäde. homo est. animal est. bipes est. mansuetum (!) est. Sed ex his 
unum fit. Aber doh uuirdet &in species üzer in geuuürchet, so man ge- 
slägo chit animal bipes mansuetum homo est. Taz sint mänigiu föne 
einemo. unde doh ein affırmatio. Ex albo autem et homine et ambulare 
non unum. Aber fone homine. unde fone albo. unde fone ambulare. ne 
uuirdet nehein species. Ter uone uuizemo man gäntemo chit. album et 
ambulans homo est. ter häbet kesprochen zuei uone &inemo. tiu ein spe- 
ciem nieht ne uuürchent. Uuiz unde gän uuelih speciem alde uueleha 
naturam uuurchent tin? Quare non unum. Fone diu ne mag iz ouh ein 
affırmatio sin. Quare nec si unum aliquid de his affırmet aliquis erit af- 
Jirmatio. Fone diu sprichet man ein dirro. fone dien anderen. i. unum 
de pluribus. so man nu chäd. album et ambulans homo est. alde homo 
et ambulans album est. alde homo et album ambulans est. taz ne uuirdet 
nieht ein affırmatio. ‚Sed vox quidem una affirmationes sero multae. 
Nube &in est sprechendo uuerdent tar mänige affırmationes. | Nee si denı 
uno ista. sed similiter plures. Noh täana mer ne uuirdet ein affırmatio ube 
ioman disiu so missecheret. taz plura usne dinemo gespröchen uuerdent. 
ih meino daz tiu uuerdent praedicata. diu nl uuären subiecta. ut album. 
homo et ambulans est. vel ambulans. homo et album est. 
Ad interrogationem plura significantem. unam responsionem non 
sufficere. 
Quo circa ergo. Fone diu s. uuäanda ein propositio mänigiu beceichenit 
(sie). ‚Sö dialectica interrogatio responsionis est petitio. Hic suspensio. 
Ube der äntuuurtis keröt. ter dialectice uraget alsus. est canis animal an 
non? vel propositionis. wel alterius parlis contradictionis. Ethic. Unde er 
(') Es steht manifestum. 
