GRAMINUM GENERA 
QUAEDAM 
SPECIESQUE COMPLURES DEFINITIONIBUS NOVIS 
ILLUSTRARE PERGIT 
Or APTE PAT NT TT S: 
(Conv. exhib. die 28 Aprilis 1830.) 
Nuïta fortasse datur graminum turba, quae, si differentias ejus, nulla naturae 
vi illata, investigare coneris, majores tibi offerat difficultates, quam ea, quae Mul- 
tiflora perfecta complectitur, cujusque genera aliquot, denuo examinata, conventui 
hodie propono. In extremo hujus vegetationis fastigio, quod Æragrostis (interdum 
septuagintiflora) tenet, summa, quae potest, materiae plasticae copia in flores re- 
clusa prostat; viam autem (nam scalam minus apte dixeris), qua per singula, pau- 
ciores flores evolventia, hujus tribus plasmata natura ad perfectionis illus culmen 
tendit, notatam utique conspicimus vestigiis, repressae hinc, prorumpentis illinc 
supellectilis illius floralis, tantum non per gradus aut stationes certas ïta dispositae, 
ut Botanico, qui tot formarum lusus ad systema revocare velit, nil opus sit, nisi 
stationes illas suo quamvis nomine generico insignire. At vero dolendum, hujus- 
modi transitus, oculo quidem per peculiarem quamdam inflorescentiae imaginem vel 
ultro sese prodentes, tamen non nisi rarius manifestari notis, quas natura manibus 
palpare sineret; quin fieri potius videamus, ut diversissima gramina, characteris 
ejusdem universalis persona quasi non captiose velata, ovium instar Polyphemi, vel 
gregatim irrepant in systematicas magistri crates , ita, ut vel minus doctus, coactam 
in angustissimo spatio turbam ingenue perlustrans, immixta evidentissime barbara 
facile discernat, quae numerantem custodis manum fefellerant. Cujusmodi gregem 
Mem. Vi. Sér. Se. math. etc. T. 1 45 
