Middelhavets Cumaceer. 25 



11. Lencoii iiiediterranons. n. 



(Tab. 27-29). 



Charact. spee: 



Forma qvam solito minus gracilis, corpore postico antico longiore. 



Scutum dorsale dimidiam circiter corporis antici longitudinem occupans 

 crista dorsali feminæ hiunili dentibus minutis et sparsis instructa, rostro in 

 femina valde resimo, triangulari, in mare multo breviore subhorizon tali. 



Segmentum corporis postici penultimum supine ad apicem setis nonnul- 

 lis longissimis et tenuissimis postice vergentibus ornatum. 



Antennæ superiores apicem rostri longe superantes, articulo lUtimo pe- 

 dunculi elongato ad apicem in femina seta magna et ciliata supra curvata 

 ornato. 



Pedes l™i parîs validi, articulo antepenultimo extra angulum infero- 

 lateralem scuti producto, penultimo illo longitudine subæqvali; 2di paris dimidia 

 parte circiter breviores, articulo ultimo complanato spinis ciliatis circiter 7 

 ornato ; ceteri qvam solito robustiores, articulis ex parte complanatis, antepe- 

 nultimo spinis validis et ciliatis instructo. 



Uropoda segmentis 2 ultimis junctis longitudine æqvalia, trunco intus 

 aculeis 8— 10 et in mare præterea setis 3 ciliatis instructo, ramis inæqvalibus 

 interiore trimci longitudinem æqvante, exteriore illo nonnihil breviore et sat 

 robusto. 



Corpus subpellucidum, album, pigmento nuUo distincto ornatum. 



Longit. feminæ : 6 """ ; maris paulo minor. 



Beskrivelse af Hunnen. 



Kropsforinen er (se Tab. 27, Fig. 1 og 2) temmelig under- 

 sætsig, og den ligner i denne Henseende blandt vore nordiske 

 Arter mest L. nasicoïdes, Liljeborg. Forkroppen er dog her 

 i Forhold til Bagkroppen adskilligt kortere, og Ryglinien 

 mindre stærkt buet. Seet ovenfra (Fig. 2) er Legemet næsten 

 lineært, idet Forkroppen er stærkt sammentrykt fra Siderne 

 og gaar bagtil uden nogen skarpt markeret Grændse over i 

 Bagkroppen, 



Legemet er af hvidagtig Farve og noget gjennemsigtigt, 

 uden Spor af det forgrenede Pigment, der udmærker de fleste 

 af de i det foregaaende omtalte Cumaceer. 



Integumenterne ere tynde og bøielige og vise navnlig paa 



