RAGNI BIRMANI 373 
ad Me-tan-jà. — Haec species non tantum multis locis Africae, 
Asiae et Australiae vulgaris est, verum etiam in Europa meri- 
dionali invenitur. 
131. P. culicivorus (Dol.). 
Syn.: 1859. Salticus culicivorus Dol., Tweede Bijdr., cet., loc. cit., p. 14, Tab. IX, 
fig. 5. 
1881. Menemerus (*) culicivorus Thor., Studi, cet., III, Ragni dell’Austro- 
Malesia, cet., loc. cit., p. 508 (ubi cet. 
syn. videantur). 
Feminas duas adultas P. culicivori, qui etiam in Amboina et 
in insulis Indo-Malesiae inventa fuit, ad Bhamò cepit Cel. Fea. 
— Priori, P. Paykulli, simillimus quidem est P. culicivorus, sed 
haud dubie diversus, quum structura partium sexualium hae duae 
formae semper sine negotio distingui possint. Area vulvae in 
P. culicivoro multo angustior est quam in P. Paykullit, circa 
duplo longior quam latior, et secundum paene totam longitu- 
dinem sulco recto exarata, qui costis duabus tenuibus rectis et 
parallelis definitur. In P. Paykullii contra area vulvae latior 
est, modo paullo (vix dimidio) longior quam latior, et sulco illo 
medio longo caret; antice in medio aream parvam rotundatam 
vel sub-oblongam laevissimam ostendit, quae sulcis duobus in- 
curvis plus minus evidentibus includitur, his sulcis dein ut im- 
pressio vel sulcus medius per partem posteriorem areae vulvae 
plerumque continuatis. In maribus palpî differentias nonnullas 
exhibent: in mare P. Paykullii e. gr. spina partis tibialis non 
parum brevior est quam in P. culicivoro, leviter incurva, apice 
suo non usque ad medium longitudinis partis tarsalis, et modo 
ad medium longitudinis bulbi, pertinens; in P. culicivoro 7 ex- 
cepta basi recta est haec spina, apice suo saltem ad medium 
partis tarsalis, et paene ad apicem bulbi pertinens. Apex bulbi 
posticus in P. Paykullii retro et paullo intus directus est, in 
P. culicivoro retro et paullo foras; in illo margo exterior partis 
tarsalis, a latere inferiore visus, aequaliter rotundatus videtur, 
in P. culicivoro ad apicem spinae partis tibialis angulatus, cet. 
