Wattenbach: Magister Omilf von Speier. 369 



was sie ja in ihrer Art unzweifelhaft ist. Auch die Verse sind eorreet. 

 und leoninisch nur II, 1 3 bei der Figur Similiter desinens. 

 Wir lassen nun den Text der Schrift selbst folgen. 



- arti rethoricae: morum elegantiam, compositionem habitus, 

 vitae dignitatem amplectere. Hoc tuae professioni melius competit, 

 hoc apud supernum judieem causae tuae potius eonducit. Orte quod 

 dignitas oratoria per duas species, verborum videlicet exornationem 

 et sentenciarum , distribuit, sive scias sive nescias, in tremendo illius 

 ultiniae distrietionis examine tua nichil Interesse eognoscas. 



1. Age, age! Tulliana repeticio, cum sit prima species exor- Repeticio. 

 nationis verborum, tuae saluti quid conferre poterit, quae continenter 



ab uno atque eodem verbo in diversis orationibus principia sumi facit? 

 Unam. frater. hae neglecta pete semper a Domino, unam hac con- 

 tempta repete omni devotionis studio, unam in qua continentur omnia, 

 sie consequeris in futuro. Ut enim inhabites in domo Domini per 

 bonae lidei et justae operationis 1 obsequium; ut videas voluntatem 

 Domini per sanctae contemplaeionis desiderium, ut visites templum 

 ip-ius per adeptae beatitudinis inviolabile premium, disee pium geminae 

 dilectionis officium, disee partis optimae, quam Maria sibi consequenter 

 elegit, exercicium, disee beatorum civium in celis inestimabile appetere 

 collegium. Hoc quibus indulcescit, omni dulcedine constat esse dulcius; 

 hoc quibus illucescit, omni patet jocunditate esse jocundius; hoc si 

 amare singulariter incipies, usus tibi reddet omni suavitate suavius. 



2. Si autem placet t i 1 « i conversio, nun oratoria. sed Deo digna Conversio. 

 plaeeat : non ea quae per crebram repeticionem ultimae dictionis ora- 



tionem expolit, sed quae impios non quidem secundum essentiam, sed 

 secundum iniquitatis culpam extinguit. Deo enim. qui non vult mortem 

 peccatoris, sed ut convertatur et vivat. haec conversio grata est: angelis 

 Dei, quibus est gaudium super uno peccatore poenitenciam agente, 

 grata est: hominibus justis et electis, qui ovem perditam gregi do- 

 minieo cupiunt restitui. grata est. Te ipsum hae conversione, si 

 quando per humanae fragilitatis excessus elaberis, sollicitus aedifica; 

 pueros tuae diligentiae commissos, quibus maxima debetur reverentia 2 , 

 studiose aedifica; confratres tuos, quibus ex caritatis affectu omnem 

 piae commonitionis delies gratiam, norma discretionis aedifica. Dum 

 enim honestae puerorum instructioni prospicis, multum saluti tuae 

 prospicis, futurae fratrum utilitati prospicis. 



3. Quid preterea tibi vel illis ea facultatis oratoriae complexio Com- 

 prodesse comprobabitur , quae primam dictionem et ultimam saepius plexio. 



1 Hier folgte in der Hs. 'quere', ist aber vom Rubricator gestrichen. 

 - Nach Juvenal XIV. 47. 



