Wattenbach: Magister Onulf von Speier. 371 



commoventur et clamant, in maxtmis negligenter agunt et tacent. Qua- 

 propter tales exclamatione rethorica feriendos nullus dubitaverit, quae 

 significationem doloris aut indignationis per compellationem hominis, 

 ant urbis, sive loci alicujus conficit. 



6. Vosne igitur tanta levitate no'tabiles, tantae perversitatis in- Exclama- 

 excusabiles, vosne inquam vestrae conversationis tarn variabile pro- tio. 

 positum sie instituitis, ut quod provida mentis circumspectione nunc 



eligitis. perniciosae volnntatis immutacione statim illud abnuatis, et 

 normam vivendi, quam modo quasi quodam discretionis arbitrio ac 

 animi diutina' deliberatione suseipitis, sacrilega morum et habitus in- 

 versione protinus aecusetis? Nil exemplo suo vos monet aut movet 

 bona in Christo fraternae conversationis ostensio. nil ad se imitandam 

 vos corrigit aut corripit nunc blanda nunc aspera paternae redargu- 

 cionis ammonicio. non exempla patrum vobis proposita, vos ad sus- 

 ceptae vitae stabilitatem provocant, non salutifera librorum monita 

 vus ad constantiam inchoatae religionis intlaminant; horrenda futurae 

 districtionis examinatio nequaquam sui terrore vos reprimit. metus 

 humanae despectionis aut vereeundia nulla ratione constringit. 



impudentem attritae frontis et obstinatae mentis audaciam! 

 irreverentem male sani cordis et perversae curiositatis pertinaciam ! 

 pestiferam dirae volnntatis et diabolicae persuasionis astuciam! Ille, 

 ille mortifera plenus antiquae pravitatis invidia. rabido rictu querens 

 quem devoret. Christi lustrat ovilia. Hinc odium concitat. illinc iras 

 intlammat. causas discordiae seminat, occasiones litis et contencionis 

 generat; facit placere quod displicuerat . displicere quod placuerat. 

 modis omnibus dominicum gregem infestat. 



7. Nunc autem, frater bone, frater indolis egregiae. adeo ut ado- Interro- 

 leseentiam tuam nemo contempnat. te alloquor, te per interroga- gatio. 

 tionem compello : enumeratis breviter bis, quae obsunt eausae ad- 

 versariorum , inclitam juventutis tuae constantiam hac exornationis 



specie confirmo. Cum igitur a se ipsis omni prorsus vivendi ratione 

 dissideant, cum a caeteris diseiplinae claustralis observatione discor- 

 dent, cum simpliciores quoslibet venenifero suae pravitatis exemplo 

 contaminent. numquid tuae maturitatis innocentiam tabo letiferae per- 

 suasionis querunt interficere?' 2 Libet, libet ratiocinari de firma bo- 

 norum perseverantia et perversitatis illorum inconstancia, ne penitus 

 abhorrere videar exornatoria Demostenicae facultatis inventa. 



8. Est autem ratiocinatio, per quam ipsi a nobis rationem Ratioci- 

 poseimus, quare quidque dicamus. et crebro nosmet a nobis petimus natio. 



1 divina (übergeschr. vel diutina) Hs. 



2 sie! Besser inficere'. 



