372 Gesammtsitzung vom 19. April. 



uniuscujusque propositionis explanationem. Multi ante susceptum 

 hujus professionis ordinem libere quibuslibet intendere poterant nego- 

 ciis, sed relicto vitae prioris officio, vitae districtioris se subdidere 

 proposito. Quid ita? Quia tranquillam vitam degere maluerunt cum 

 fratribus, in mundo priüs multis astricti neeessitatibus. Quibus? Po- 

 tenciorum oppressi violentia, rerum aliquarum coacti penuria, debitis 

 irnpliciti gravissimis, inimicorum se subtrahentes insidiis, infirmitatis 

 diutinam pacientes gravedinem. mortis instantem metuentes acredinem. 

 quo pacto liaec effugerent? Votum faciunt sanctae conversationis, et 

 habitu assumpto devitant mundanae pericula necessitatis. Cur ita? 

 Quia communem in claustro vitam profitentibus omnia necessaria tarn 

 in victu quam in vestitu aeque distribuuntur omnibus. Cur igitur in 

 suscepta non perseverant obedientia? Quia mala mens, malus animus 

 eos inficit, et quasi quibusdam vinculis i'ere jam in naturam versa 

 prior eonsuetudo retraliit. Quid lii, quos ab infantia claustralis aluit 

 disciplina? Ipsös quoque rerum exteriorum inexperientia in temera- 

 riös ausus plerumque precipitat ambicione letifera. Quid ita? Quia 

 dulcia simul et jocunda existimant, quorum exitus amarissimos igno- 

 rant. Quid hi. quos sub regulari perseverantes custodia, quae vident 

 et audiunt bona delectant omnia? (instant et vident in presenti. quam 

 suavis sit Dominus: in t'uturo cognoscent, sicut et cogniti sunt, per- 

 fectius. Cur et hoc? Quia vident nunc per speculum in enigmate, 

 tunc autem iaeie ad faciem. Verum Ins omissis. in quibus ratiocinando 

 nostra lascivit oratio, rem exequamur inceptam, et de coloris specie, 

 quae appellatur sentencia, nostram attende sentenciam. 

 Sentencia. 9. Est autem. ait Tullius, 1 sentencia oratio sumpta de vita, 



quae aut quid sit, aut quid oporteat esse in vita. breviter ostendit. 

 Per baue sentenciae diffinitionem intellige proverbia. quae sumpta de 

 vita. id est de moraliter vivendi consuetudine collecta. quid sit in 

 vita. aut quid esse oporteat. id est qualiter vivant aut vivere debeant 

 homines, breviter ostendunt. llis sane siquis utatur ad aedificationem 

 vitae, non ad ostentationem scientiae, ad instruetionem proximi, non 

 ad l'astum et tumorem animi. non solum non officiunt, verum etiam 

 Mio dieta loco et tempore prolata, personae quae instrui possit idonee, 

 niultuin profieiunt. Aedificationem vitae commendamus, ostentationem 

 scientiae repellimus, quia scientia inilat. Caritas aedificat. Suo loco 

 et tempore dieimus, quia omnia tempus habent. et tempus tacendi et 

 tempus Loquendi. De persona instruenda mentionem faeimus, quia, ut 

 ait Salomon in parabolis, qui erudil derisorem, ipse silii injuriam facit, 

 ei i|iii arguil impium, generat sibi maculam. Noli arguere derisorem. 



Auetor ad Herennium 1 \ . 17. 



