Wattenbach l Magister Onulf von Speier. 385 



18. Transicio. 

 Transicione fruar breviter, qua dicta reponam 



Et referenda feram, tibi constet ut ordine summa. 

 Auribus ecee tuis, quid virtus singula possit, 

 Quid ferat, iusouuit; quid congruat, accipe paucis, 

 Ecce tibi breviter data dii'finitio summas 

 Virtutis species discrevit; quod latet audi. 

 Ecce nefanda tibi patet illa superpositorum 

 Ambitio; mea quae sit in bis sentencia, pandam. 



19. Correctio. 



LI quod erat positum, tollat correctio verbum, 

 Atque prius positis mage ponat idonea verbis, 

 Evenit, esse bonus dum quis .cupit, imino videri, 

 Taliter intrusos crebro nimis acriter, immo 

 Intolerabiliter sua per maledicta fatiget. 

 Hie post conatus nimios nichil efficit, immo 

 Deficit, atque minas — magis ipsa pericula dicam — 

 Formidando silet, silet, immo loqui nichil audet. 

 Hie non insignis virtutibus, at mage segnis 

 Ac stolidus merito reputabitur? immo scietur. 

 Si tarnen aut studio scelus hoc valet aut ope justa 

 E medio dirirni, quis deneget? immo probetur. 



20. Occupatio. 

 Ambicione gravi ferus hos nimis ardor habendi 

 Occupat, inque nefas miseros trahit omne ruentes. 

 Transeo quod propriis spoliant altaria donis, 

 Sacrilegaque manu sibi non bene credita vastant; 

 Pretereo quod acerba nimis penuria rerum 

 Fratribus ineutitur. dum vendi euneta jubentur 

 Predia; conticeo — quid enim juvat ista referri? 

 Quae male distribuunt, vendunt, in pignora mittunt: 

 Rem modo pestiferam, facinus miserabile, dampnum, 

 Cuncta quod exuperet, scelus exiciabile pandam. 

 Taliter introiens sua . non Domini lucra querens, 

 De grege commisso dum nil satagendo laborat, 

 Interit ordo prior, districtio deperit omnis. 



21. Conduplicatio. 1 

 Vertat in hunc nostras nova conduplicatio voces. 

 Ora nichil metuas hominum, quos, perfide, fallis? 



Diese und die folgende Beiscluift sind am Rande almesehnitten. 



