254 HISTOIRE DES PLANTES. 
GENERA 
I. BETULEÆ. 
T. — Flores amentacei monœei apetali ; calyce 4-phyllo; 
foliolis basi connatis, valde inæqualibus ; uno majore evoluto; cæteris 
minoribus squamiformibus,' minimis v. omnino abortivis. Stamima 2 
(v. 4?), centralia ; filamentis (antico posticoque) superne 2-fidis ; 
loculis antherarum singularum inde longe discretis, extrorsum longitu- 
dine rimosis. Flos fæmineus nudus ; gynæceo libero. Germen compres- 
sum, 2-loculare; stylo fere a basi 2-partito; ramis elongato-filifor- 
sabus, superne stigmatosis. Ovula in loculis 4 (rarissime 2), descendentia 
anatropa; micropyle extrorsum supera. Fructus siceus, indehiscens, 
angulatus v. secus margines alatus samaroideus, stylo coronatus, ple- 
rumque abortu 1-spermus. Semen descendens; integumento tenui ; 
embryonis exalbuminosi cotyledonibus planis carnosulis, germinatione 
foliaceis ; radicula supera. — Arbores v. frutices ; foliis alternis penni- 
nervis ; stipulis lateralibus, sæpius caducis ; amentis masculis e gemmis 
aphyllis lateralibus terminalibusque solitariis v. 2-nis, plerumque præ- 
cocibus ortis; squamis amenti peltatis, utrinque intus squamula auctis, 
3-floris; amentis fæmineis e gemmis lateralibus 3-5-phyllis, solitariis 
v. rarius in pedunculo communi racemosis ; squamis amenti subintegris 
v. sæpius (ob squamas laterales adnatas) 3-lobis, imbricatis, 2-3-floris, 
demum sæpius cum fructu deciduis; strobilo oblongo v. ovoideo. (Orbis 
utrèusg. hemisph. bor. reg. temp. et frigid.) — Vid. p. 217. 
2. Alnus T. — Flores monœci (fere Betule); calyce masculo sæpius 
subæquali- v. inæquali-4-partito, rarius 10-12-phyllo. Stamina sepa- 
—lorum numero æqualia iisque opposita; antheris 2-locularibus. Gynæ- 
