Apollo duikt in 't Weil, waar ben ik! 'k voel het zap. 

 Dat flus myn herzenen bedwelmdt had , raet een flap 

 Verdweenen teflens met de nevels door een wazem 

 Van frifche kruiden , die ik inhaal met myn azem. 

 Wel aan myn Zangnimph tree vry in , 't is met verlof 

 Des Tuinheers j dat wy ons in zyn Hefperifch hof, 

 Of in 't Idalifch bofchvan Myrrha's zoon vermaaken ; 

 Neen zegt zy , wacht u wel 't gevaarlyk nieuws te fmaaken , 

 Dat zich op dezen grond vertoont , 't is tovery , 

 Ver , ver van hier is vry het veiligfle , gaan wy ; 

 Hoe vriend'lyk loof te zien, gebloemte, en groene kruiden , 

 Hier door geen dauw benat, noch door een windje uit zuiden 

 Verkwikt , en nooit gegroet door Phcebus van om hoog , 

 Noch die Diana 's nagts met haar bekreetene oog , 

 Als 't die minzieke mift Endimion te fpreeken , 

 Bevochtigt, i wien geen fter afzend een heim'lyk teken 

 En invloed van haar liefde en gunft , noch door de vloed 

 Van dé opgefwoUe Nyl met vette klai gevoedt. 

 Hoe! nieuwe Schepz'len hier te zien! door welke vonden 

 Zyn ze uit den Hemel, of uit Colchis toe gezonden? 

 Gewis door toverzangen van Medea ! (wat vermag 

 De kracht van zangen niet ! ) neen Nimphje draag ontzag 

 Dien Man toe , wiens vernuft dit bofch wifl op te richten ; 

 Maar voor een beuzel houd verzierde toverdichten ; 

 En voor dulheid acht te denken , dat de maan 

 Door kunden van een kol kan op of nedergaan, * 



En bloem , en vrucht daar door verliezen 't verder groeijen: 

 Maar kom Medea , kom Meeftrefze in 't toverloeijen , 

 Die de vergiftie^fte der kruiden hebt geftookt , 

 Toen op uw Minnaars beê gryze Ezon wierd gekookt , 

 KonuTelTaliën, ofPontus, of de velden 

 Van Phafis dat fenyn wel leveren , of melden 

 Die kruiden, waar door gy waard machtig, neem ook vry 

 Al uw bezweeringen , waar voor ik gruw , daar by , 

 Dien Ezon voor 't bederf der jaarente verfchoonen. 

 En den nakomeling in laater Eeuw vertoonen? 



Dit 



