Die zulk een menichte van dieren voor *t vergaan 

 Bevrydt heeft, deeze Ruysch doet ookdie vog'len flaan 

 Als in een held'ren dag , nabootzende het leeven 

 Van een geraakten , die gevoeleloos gebleeven. 

 En onbeweegelyk zo in dien juilten lland 

 Eer 't ongeluk hem trof, neem eens dat zyne hand 

 Fiool, of Cimbelfnaar beroerdt had, ofbellreeken, 

 Ziet flyf u in 't gezicht, en geeft geen taal of teeken. 



IMaar gy kleen beesje , haall van my voorby gegaan, 

 o Schoonst Juweel van die , die hunne wieken flaan , 

 Gy Koninginnetje van 't zuider Choor der veug'len 

 Kan myne zangeres haar yver zo beteug'len. 

 Dat zy niet zingen zou , hoe ge in veelverwig licht 

 Der fchoonfte kleuren ftraalt , en blinkt in ons gezicht. 

 Uw lyfs-geftalte is pas een vinger breet gemeeten , 

 Het fwarte bekje fluit een fyne tong gefpleeten 

 ïntwe, die yverig aail, of zuigt den diepen keeft 

 Uit 't tederfle gebloemt', die fpreijende zyn geeft 

 Door al uw pluimtjens heen, vertoont de fchoone verwen, 

 W ier frifcheên nooit op u, maar licht op velden fterven; 

 Het opperfle aan uw hals , en kopje ftraalt , en gloeidt 

 Als een Robyn , waar op de zon fpeeldt onvermoeidt 

 En fchittert door en door , het keeltje ftaat beneden 

 In volle weêrlichts gloed , flaande onzer oogen leeden 

 Met onweerftaanb're gloor , zo ziet men eenen glans 

 Van ftraalen fchieten uit des Hemels oppertrans 

 Op 't fyn Ongarifch goud fchoon Spiegel-glad gevreeven , 

 De fchoudertjes , en borft als van Fluweel geweeven 

 Zyn fwart ; de wiekjens , met een lever-verwbefprengdt. 

 Waar tuflchen 't zee-groen zich al dartelende mengt , 

 Vertoonen 't luchtig fpel der golven door het daalen 

 En ryzen in een glans van Améthifte ftraalen. 



Maar zou dat kleen geftel zo hoog uitmuntende ooit 

 Door myne fwakke hand na eifch zyn opgetooit? 

 Ver, ver van daar ; en wie zal zich toch onderwinden, 

 Als hy zich laat in 't perk der konftenaaren vinden , 



Dat 



