Nye Bidrag til Kundskaben om Middelhavets Invertebratfauna. 31 
frontali medio angulato. Oculi magna pyriformes ad basin longe sejuncti, 
seutum dorsale ad latera longe superantes. Peduneulus antennarum supe- 
riorum sat elongatus, arlieulo 2do supine in processum antice vergentem 
producto, ultimo sat tumido subovato longitudine basalem fere ægvante. 
Sqama antennarum inferiorum parva peduneulo superiorum parum modo 
longior, forma anguste lanceolata, margine utroque et apiece longe setifero, 
extremitate ultima sutura obliqva a cetera sqvama disjuneta. Pedes tenues 
tarso 3-artieulato, articulo Imo majore, ungve terminali tenui sed distineto. _ 
Telson elongatum, integrum, ad basin utrinqve valde dilatatum, deinde 
vero subito constrictum, parte posteriore anguste lingveformi et aculeis 
marginalibus numerosis ineqvalibus lanceolatis dense armata. Uropodum 
lamina interna telsone vix longior, anguste lanceolata, ad basin vero valde 
tumefacta otolitho ovali insvete magnitudinis instrueta, margine interno 
ad basin subtiliter aculeato aeuleo posteriore majore; lamina externa in- 
terna 4ta parte longior valde angusta, sublinearis, paulo extus curvata, 
apice oblique truncata. Maris pedunculus antennarum superiorem eodem 
femine structura multo robustiore appendice terminali erassa dimidiam 
pedumeuli longitudinem vie wægvante. Pedes ejus spurü 3tii paris sim- 
plices ab visdem femine via diserepantes; 4ti paris quam solito minores 
segmentum penultimum parum superantes, ramo externo anguste eylindrico, 
aligvanto flexuoso, biartieulato, articulo Imo elongato, ultimo brevissimo 
flagellis 2 setiformibus brevibus subægvalibus confecto. Longitudo femine 
via Imm. 
I sin almindelige Habitus skiller denne lille Art sig tem- 
melig fra de øvrige Mysider og viser en umiskjendelig Lighed 
med Arterne af Slægten Leptomysis, fra hvilken den dog strax 
skiller sig ved den meget forskjellige Bygning af Hannens 
Bagkropslemmer. Den bliver at henføre til den Afdeling af 
Slægten Mysis, der er udmærket ved lancetformigt Antenneblad 
og helt (ikke indskaaret) midterste Halevedhæng, og slutter sig 
nærmest til M. vulgaris blandt vore nordiske Arter. 
Kropsformen er (se Tab. 9) spæd og langstrakt ‘med usæd- 
vanlig smal Bagkrop, der næsten overalt er af ens Brede; af 
dens Segmenter er det sidste kun ubetydeligt længere end det 
foregaaende. | 
Samtlige Integumenter vise ved nøiere Undersegelse en 
eiendommelig ru Structur, idet der (se Tab. 10, Fig. 4) fra 
