252 Ove Dahl. 



Sed, quod majus est, herbaria omnia cetera antiquorum 

 botanicorum Daniæ, Burseriano, quod Upsaliæ est, excepto, 

 intercidisse videntur. *) Quantum igitur pertinet ad enodanda 

 antiquissima nomina plantarum, quod exstat herbarium, in quo 

 nomina plantarum respondeant Vir i dar io Kyllingii, qui ante 

 tempus Linnæi Daniæ erat peritissimus årtis herbariæ cultor 

 cujusque opus imprimis a Pinace illustrissimi auctoris, Cas- 

 pari Bauhini, dependet. 



Sed quod dolendum, papyrus magna ex parte mucoie et 

 umore putrefactus est, et quod indignissimum, tineæ, tabes ilia 

 herbariorum, antiquissimas illas plantas libentissime eroserunt. 

 Neque mirum, cum jara Lorentius Wittrup, qui tunc erat 

 societati ab epistolis, in indice suo librorum Regiæ societatis 

 scientiarum Norvegicæ anno 1779 de herbarie hoc sic scribat: 

 «Herbarium Jacob. Jacobæi in libre compend. part. læs.>^ 



Sed quod relictum est, pleruraque satis est ad specimina 

 determinanda. Quæcunque sunt imperfecta, ut vix certe sint 

 determinanda, signo crucis (f) notavi. Noraina, quæ ascripta 

 sunt plantis, prima posui, literis eminentioribus descripta, 

 deinde auctores, e quorum libris nomina plantarum exscripta 

 esse videntur, et synonyma uncis inclusa addidi. Noraina 

 Linnæi et recentiorum postrema apposui, cursiv, ut dicitur, 

 descripta. 



In nominibus enodandis imprimis me sublevavit disputatio 

 illa Flora Danica, quam præside Carolo Linnæo pro gradu 

 doctoris proposuit Georgus Tycho Holm, Fyano Danus, 

 Upsaliæ 1757, in qua nomina viridarii Kyllingii ad Linnæi 

 systema sunt redacta, ut Pinacem Bauhini et Speciem 

 plantarum Linnæi prætermittam. 



Sed interdum non respondet planta nomini, quod ei est 

 ascriptum, quod erratum sæpe ex eo ortum est, quod planta ad 

 nomina prava agglutinata esse videtur. Nonnullis nominibus 



*) Vide Hornemann: «Naturhist. Tidsskr.» I. Kbhvn. 1837. 

 Pag-. 112. 



