24 T. THORELL 



Typus: L. Beccarii^ n. 



Hoc genus StyloceUo, Westw., valde affine haud dubie est; 

 sed SlijloceUus, secundum descriptionem et figuras quas S. Su- 

 matrani sui dq^it Cel. Westvvood Q) , a Leptopsali eo dififert, 

 quod Slijlocelli « abdomen e segmentis septem coalitis formatum » 

 est , spiracula « rotundata , nee lunata , » et tarsi valde incras- 

 sati et subter profundissime fissi. Vix igitur ad Stybcellum re- 

 ferendae sunt species duae , quas 'hie describere conabimur. 



Siro, Latr., a Leplopscdi differt oculis modo binis (oculis ses- 

 silibus caret), tarsia» saltem ad partem ex articulis binis constan- 

 tibus, sterno multis partibus longiore quam latiore, stomotheca 

 minus profunda, latiore et breviore , modo ad basin coxarum 2.^ 

 paris pertinenti, cet. (~). 



(•) Thesaurus Entomologicus Oxoiiiensis, p. 200, PI. XXXVII, flgg. 7-7.c. Etiam in 

 Stylocello oculi quattuor esse videntur: vid. has flguras. 



(-) In Sirone (saltem in ,S. Carsico, Sim-) stomotheca pauUo longior quam latior 

 est, parabolica vel semielliptica tere, apice (postice) sub-acuminata; latei'a interiora 

 coxarum l.i paris anterius, usque ad 'picem eorum anticum (dentem acimiinatum 

 f'rmantem), igitur fere parallela sunt. Sulco ilio longitudinali secundum marginem 

 intei'iorem, quern in coxis 1.' paris generis Leptopsalls videmus, carent hae coxae in 

 Sirone; sed magis versus fundum stomotbecae latera interiora harum coxarum in Si- 

 rone alium marginem sive costam longitudiualem ostendunt, cui partes oris molles 

 adnatae sunt (conf. stomothecam in Tragulo), et latus interius coxae inter hos 

 duos margines suos spa.tium angustius, posterioi-a versus dilatatum, non usque ad 

 apicem coxae anticum pertinens ostendit, quod speciem sulci prae se fert. Maxillae 

 et lobi maxillares pedum l.i paris in Sirone parum ab his partibus in Leptopsali 

 difFerre videntur, conjunctim « die Maxillarpj'ramiden » Cel. Josephi {Cijpliaplithal- 

 nius duricorius, eine neue Araclinidengattung, cet-, in Berliner Entom. Zeitschrift, 

 12 Jahrg. (1S68), p. 244 et seq.) formantes; pars antica angusta maxillae, cui palpus 

 insertus est, ab hoc scriptore articulus palporum l-s vocatur. Quod sint illae « 2 haken- 

 formig gekrummte Fortsatze», quarum apices «einen Knopf bilden», et quas inter 

 « die Maxillarpyramiden » vidit Joseph , plane me fugit. Pi- 



r^i pa ff gurae stomothecae et partium oris in ea inclusarum, quas 



(p\\\y/|X^. o , fecit Joseph (loc. cit.. Tab. I, llg. 9), valde 'erroneae sunt, 



p-I.::^^!^ IDraesertim maxillarum figurae ( cum quibus descriptio 



c^— -^^^^^-iiS^ harum partium a Cel. Simon data convenire videtur), et vix 



'/ '^ uUam simili tudinem cum vera earum forma praebent. — 



Siro CorsiGus Sim.: Sternum S. Corsici, quod sulcum longitudinalem tenuissi- 

 a, coxa l.i. paris; mum osteudit, et quod in exemplo sicco vix a coxis distinc- 



c'coxa a.i pai-is; tum vidctur, melius ab iis limitatimi evadit, si in aqua vel 



f'steTnumV'"''"'^'' '■'''"'" spiritu vini immergitur bestiola (conf. figuram nostram) : 

 /, apertura genitalis. coxae 2.» parls tum suturam obsoletam versus basin osten- 



dunt, quae suturae laminas duas (partes coxarum basales) liniitant: has laminas 

 lobos maxillares pedum 2.' paris loc. cit. (num recte?) credidi. 



