Veo ee 
84 T. THORELL 
| Syn.: 1872. Salticus cephalotes, Cambr., General List of the Spid. of Palestine 
and Syria, im Proceed. of the Zool. Soc. of 
London, 1872, p. 321 (sec. Simon). 
1875. Euophrys ocellata, Croneberg, în Fedtschenko, Puteschestwie w Tur- 
kestan, cet.; Pauki (Araneae), p. 48, Tab. V, fig. 35. 
1876. Cyrba algerina, Sim., Les Arachn. de France, III, p. 167. 
1887. Stasippus inornatus, Thor. [Viaggio di L. Fea, cet., II], Primo Saggio 
sui Ragni Birmani, loc. cit., p 375. 
Feminam variabilissimae hujus speciei, quae sulco ordinario 
centrali cephalothoracis longissimo et armatura insolita sulci. 
unguicularis mandibularum (vid. Thor., loc. cit.) notabilis est, 
in Sumatra (Siboga) invenit Modigliani. Ad formam plane cum 
exemplis Birmanicis a me descriptis convenit, pedibus 4. paris 
modo paullo longioribus: cephalothorax patellam + tibiam hujus 
paris vix longitudine superat. Color quoque paene ut in exemplis 
illis est, pube cephalothoracis et pedum modo obscurius cinera- 
scenti-fusca, pedibus vix evidenter nigricanti-annulatis, tibiis et 
femoribus anterioribus praesertim densius nigro-pubescentibus; 
palpi fuligineo-fusci sunt, parte tarsali magis testacea, parte tibiali 
modo pilis nigris vestita; pars tarsalis supra, summa basi nigro- 
pilosa et apice cinerascenti-pubescenti exceptis, luteo-pilosa est. 
(Color abdominis in hoc exemplo deperditus est). 
. Cyrba Algerina, in partibus circum-mediterraneis Europae, Asiae 
et Africae praesertim frequens, per magnam partem Asiae centralis 
et meridionalis diffusa quoque est, in Turkestania, in Birmania, 
in Sumatra et, secundum Simon, in India (ad Wagra-Karoor) in- 
venta. Exempla ex Gallia meridionali (a Cel. Simon communi- 
cata) et ex insulis Balearium possideo; exemplum « Euophryis 
ocellatae », ex Samarkand, benigne ad me misit Cel. Croneberg. 
Gen. Plexippus (C. L. Koon), 1846. 
:58. P. Paykullii (Aud. 2m Sav.). 
Syn.: 1827. Attus o Aud., in Savigny, Descr. de l’Égypte, 2.e Éd., XXII, 
. 172, Pl. VII, fig. 22. 
“Exempla duo LL in Nias capta sunt, ‘adultam ad Hili 
Zabobo, junius ad Gunung Sitoli. Per fere totum Orbem quem 
vocant Antiquum, partibus frigidioribus. exceptis , haec ENE, 
quae etiam Europae incola est, sparsa videtur. 
