Codicis Theodosiani fragmenla Tauriaensia 7 



Denique ex numero XXII in folio 19 seruato uerisimile fit ea quae 

 hoc folinm antecesserunt in integro codice 175 foliis comprehensa esse, et 

 dno quidem folia inter folia 18 et 19 perierunt, sex autem uel Septem folia 

 occupauerünt Theod. 6, 2, 7 — 6, 4, ult., qnae antecesserunt folinm 17. 

 snbductis igitur undecim foliis ad eam partem libri sexti quae extat per- 

 tinentibus ea, quae ad mutilos libros I — V et libri sexti initium deper- 

 ditum in integro codice pertinuerunt, 166 folia, uel si singula folia uersi- 

 bus 96 Haenelianae editionis respondisse sumimus 1 ), uersus eius editionis 

 15936 expleuisse colligitur: a quibus si subducuntur 5577 uersus frag- 

 mentorum in eadem editione extantiuin, sequitur adhuc ante Theod. 6, 2, 7 

 uersus amplius decem milia desiderari. 



Codicis Taurinensis scripturam exhibet exemplum folii II uersi arte 

 photographi confectum, quod efficit tabulam XXV operis, cui titulus est: 

 Exempla codicum Latinorum litteris maiusculis scriptorum ediderunt C. Zan- 

 gemeister et G. Wattenbach. Heidelbergae 1876. de aetate libri nihil certo 

 adfirmari potest nisi quod antiquior esse nequit anno 438, quo Codex 

 Theodosianus absolutus est, neque si scriptui-ae genus spectamus, septimo 

 saeculo recentior uidetur esse, quod Peyron conicit eum ante annum 554 

 scriptum esse, id non satis ualido argumento nititur eo, quod uix credi- 

 bile sit post Italiam Iustiniano subiectam Codicem Theodosianum in Italia 

 descriptuni esse, rubricae, quibus uulgo unius uersus, bis tantum (p. 34. 35) 

 binorum uersuum spatium adsignatum est, non uncialibus q. d. litteris, 

 quibus textus exaratus est, sed quadratis siue capitalibus scriptae sunt. 



Scribendi officio duo librarii functi sunt, quorum alter folia 1 — 28 

 e t 39_43, alter folia 29 — 38 ad libros Villi— XI Codicis Theodosiani 

 pertinentia scripsit. illum deinceps numero I, hunc numero II designabi- 

 mus. differunt autem inter se eo, quod librarius I latiore, II artiore ductu 

 usus est. praeterea ille lineolam quae litteras m et n in extremis uer- 

 sibus exprimit supra uocalem antecedentem collocat (u. g. AT 7 ), hie eam 

 uoeali postponit (u. g. a' ): librarius II non solum titulorum rubricas, sed 

 etiam initium sequentis constitutionis (ijdrp- uel i Jfripp.) minio pinxit: 

 idem scripturae compendiis uulgo punctum adclidit (u. g. bÄt-) et nume- 



>) Hunc numerum computatis foliis 18 prioribus adsecuti sumus. 



