Codicis Theodosiani fragmenta Taurinensia 13 



quae legi non potuerunt, stellulas substituimus: ubi uero de litterarum 

 quae desiderantur numero non constat, lineis spatia expleuimus. 



Illud in apographo nostro imitari non potuimns, quod librarii co- 

 dicis Taurinensis uersus, ut aequalem modum seruarent, saepe in litteras 

 minusculas desinere iusserunt 1 ): attainen uersus raro paulo ultra quam 

 oportet excurrunt, rarissime paulo citerius debito resistunt'-'). litterarum 

 autem contignationes has /e r\f nt um iw ip. if et elementa — et T , quibus 

 eandem ob causam librarii in fine uersuum 3 ) pro litteris m et n usi sunt 4 ), 

 in apographo repetiuiinus. 



Singularum constitutionum contextus ita ut in apographo datur 

 contiimo scriptus est nulla uerborum distinctione facta 5 ): inscriptionum 

 et subscriptionum uerba modo et ipsa continuo scripta sunt modo uerba 

 singula spatiolo separata sunt, inter singula enuntiata non interpungitur: 

 contextus a subscriptione raro, ab inscriptione saepius spatio uacuo se- 

 paratur 6 ): hbrarius II nonnumquam inscriptioni punctum subiecit et con- 

 textum a maiore littera incepit. 



In correctionibus nonnullis man um a librario diuersam agnoscere 

 licuit: id quod suo quoque loco in adnotatione quae apographum sequi- 

 tur indicatum est. nos propter typothetam saepius litteras supra uersum 

 additas non Vaticanorum f'ragmentorum typis, sed minoribus alius gene- 

 ris expressimus. ad litteras delendas corrector uulgo punctis supra uer- 

 sum positis usus est, saepe eas induxit, nonnumquam eas et expunxit et 

 induxit (l r , 11. 5', 12. 3G. 7', 24. 32 [m] 10\ 11. 32 v , 36. 34 r , 3): raro 

 puncta infra litteras posuit (3 r , 11. 3 V , 3G. 8 V , 5 u), semel sie expunxit m 



J ) Subsciiptionum uerba extrema interdum solitos uersuum fines löngius exce- 

 dunt, ut chartae parcatur. 



2 ) In locis ad marginem dextruin mutilatis supplendis hoc bene tenendum est. 



:) ) In medio uersu elementum semel fol. 2 r , 34 per ernendationem admissum est. 



4 ) Vtrumque elementum modo pro m modo pro n in codice Taurinensi usurpari 

 satis constat, quamquam non ubique eertum est, punctum lineolae subpositum uel post- 

 positum adsit necne: cf. Codicis Iustiniani fragmenta Veronensia a nie edita Berolini 

 1874 p. IV. 



s ) Casu nescio quo librarius in folio 18'', 17 ad finem uersus punctum addidit. 



6 ) In fol. 3 V , 5 corrector iiiithim contextus littera K (^ kaput?) superposita in- 

 dicauit. 



