SU SB SNEPCOTUN- A. T 
hoc enim nullus in ipfa aqua excitabatur fonus , fed in a?re, 
vitreo recipienti fub aqua pendeni , inclufo , quare multo le- 
niorem, quam in aére aperto, effe oportebat. — 
Nonne admodum verifimile eft, multà Animalia, organi hujus 
perfectione, nos Homines antecellere, & acriori auditu effe, Et 
fi nervi noftri auditorii minimis undulationibus a&ris, in quo ver- 
famur, afficerentur, continua laboraremus vertigine, innumera 
confufi ftrepitus multitudine, qui nos, ne ullum quidem, diítin- 
guere concederet. 
Concludere ergo me poffe arbitror, codem modo pifces fub 
aqua audire, quantum ipfis ad inítans periculum. efugiendum , 
& forte etiam ad alios ejufdem generis, mutuo fono edito, .col- 
ligendos opus eft. 
* * * 
Perfe&am Rerum Natturalium. cognitionem, el fibi, vcl etiatn 
Nature bumane attribuere vel a[Jereres temeratium quiddam , at- 
que impotentis inprudenti[que animi , cenferi debet. DAcoN de Vr- 
RULAM, Fil. Labyrinth, 
F I N I S. 
elapfas, i&u repetito indicans (een repezrtie-borelozic) xabule plumbez impofi- 
tum, campanula vitrea obtegebat, & marginem inferiorem argilla perliniebar, 
ut nulla omnino aqua influere poffet; quo facto, & horologio, ita condito, in 
aqua fufpenfo, fonus ejus, quoties edebatur , audiebatur quidem , fed multo le- 
nius, quam fi in aperto aere fuiflet effectus, Legons Pbyfrg. zou. HI. pag. 411. 
T A- 
Ea 
[v] 
