PRAEMONEND A. 
Rei herbariae thesaurus Htterarius, etsi in dies augeatur innumeris fere atque cujusvis generis scriptis, ex longo tamen 
tempore opere caret, quo omnia plantarum genera ad novissima usque tempora cognita secundum ordines naturales disposita 
descriptaque exhibeantur. Quale nimirum opus neque aureo cel". A4. Z. Jusstaer libro (Genera plantarum, Paris 1789) 
neque ultima generum plantarum Linnaei editione (curante b. Sprengelio ; 1830) supervacaneum reddi, nemo megaverit, 
quum in priore libro omnia. desint genera, quae recentiorum invéntis studiisque debemus, in posteriore autem opere genera 
secundum systema Linneanum digesta sint. N Toren alia opera, quibus generum enumeratio aut nimis manea aut 
ipsis quoque characteribus plane destituta traditur. 
Quum vero ii praecipue scientiae cultores, quorum herbaria plantarum indeterminatarum speciminibus peregrinan- 
tium opera e variis orbis GEARS partibus collectis dotata quotannis magis magisque accrescunt, plantas illas in sua 
quaeque genera distribuere maxime desiderabunt, haud ingratum iis fore opus, cujus auxilio scopum illum via quam. bre- 
vissima, nec tamen minus tufa, attingere ne Hujuscemodi libri desiderio, quo ipse diu frustraque tenebar, qui 
quam commodissime satisfieri queat, dudum sollicitus, ipse tandem consilium ceperam, tabellas hasce, quas jam Botanicis 
explorandas trado, pro virili pertexere. Ne autem iniquiora nodum experirer judicia, operis rationem, principia, 
quibus innixus, auxiliaque, quibus adjutus laborem susceperim, disertis verbis indicare, haud alienum mihi videtur. 
Statui itaque primo loco, botanicis offerre clavem analyticam indicemque, quantum fieri potuit ad ultimum hunc 
usque annum plenissimum, generum plantarum (vascularium saltem) omnium hucusque constitutorum atque receptorum, 
In digerendis hisce generibus nsus sum methodo istiglió tum quod illam plerique nostri aevi botanici ceu praestantissi- 
à B 
mam ' amplectantur , tum quod quicunque ordinibus naturalibus dignoscendis quodammodo adsuetus, sive ex solo plantae 
cujusdam adspectu, sive leyissimo saltem ejusdem examine, ut plurimum facile perspiciet, quem ad ordinem illa pertineat, 
atque deinde intra descriptos ordinis limites ulterius investigando citius plerumque hujus plantae genus determinare poterit, 
quam si tota vam systematis Linneani classis perlustranda ipsi esset. Quod ad eos vero ordines, qui ob characteres 
minus autos, quin immo rs incertosve, difficiliores sunt explorat » vix est quod. moneam; egregia nonnulla 
exstare opera (v. g. Bartlingii ord. nat, plant, Gotting. 1830.5 Lindleyi introd. to the nat. syst., etc. Lond. 1830.; etc.), 
quorum auxilio .satis tuto dignosci possint. Propter dco ipsa igitur opera modo laudata labori, ord?zum. ipsorum tabu- 
las ins generum tabulis nostris praemittendi, supersederi quodammodo potuisse videtur. 
Ut singulorum ordinum genera eorumque differentiae facilius et uno quasi intuitu percipi possint, Zabularum forma 
maxime idonea visa est, et quidem non mihi soli, sed jam diu pluribus iisque gravissimis auctoribus, qui ipsi quoque in 
variorum ordinum monographiis eadem usi sunt, (V. R. Brown, on Asclepiadeae, in Mem. Werner. Soc. L; Adr. de 
Jussieu, Monogr. Rutacearum; a Martius, Amarantac.; etc. ete.). Hac nimirum operis forma potius quam ulla alia 
"fieri potuit, ut, quae in singulis plantarum ordinibus observantur organisationis differentiae generaliores, quas cardinales 
vocare liceat, quibusque innituntur divisiones primariae (v. g. Capparidearum in Cleomeas et .Cappareas; Malvacearum 
3 
