II 
De: ? M: lveas | Hibisceas Side: sque ibulae ads pectu pr im l ue ocu se [fe L , [ 
a ü E] etc. ) primo tab ]c ] ] ac quoqu lis $ O1ICT nt itide maque 
q q q d fac 
lores uc differenti [o illae uc d ni 1 uibus singul enera à invicem distin uuntur M 
q en [un d gx a se [ illime et 
4 E avissinos illos 8C», 
'"Singulorum enim eeneruim charac teres gra 1 , 
[o] o 25 
quasi sponte sua e characteribus levioris momenti. emicent. 
i spec nian. 
quoque in conspectum venie 
hit j : i i exposui, ut primi 
quos strietiore sensu diagnosticos vocant, ita semper prima fronte exp , p 
ivi dos 2 ui ad 
e differentiales adscivissem ," QeCessorios autem, qui : 
i s 5 ialibus. solos ver 
Lubenter quidem e generum characteribus essentiali *us diffi- 
L D D. . " 
i, br xperientia de magnis ej 
diagnosin minus valent, plane omisissem; relinquere. tamen hanc methodum statui, brevi expe 
de p ( [u d jag osis non ex 
igui i issi i rum generum di gn SIS 
: iun 1 ! i i i: x bu m potissimum enatis, quod permultoru 
p. [ raro 
E sit yetenda. Nequ 
: x 1 ? dicam omnium cha wacterum com )aratione e 
liuic 
tur, in alio genere, 
insuper accidit , ut organi eujusdam structura, qua princeps generis. alicujus character efformatur , 
cunque 
: unde evenit, ut, quando 
caeterum simillimo, aut plane ignoretur, aut saltem mon satis accurate certeque cognoscatur; u , T 
? "e dis icas 
: EUIS. 5 s itaque zuere diagnosticas, 
res ita se habent, nonnisi p/uriwm characterum comparatione genera distingui. queant, "Pabulas itaq 
quales sunt illae. Monographorum supra laudatorum, . citra erroris periculum conscribi posse tantisper; dum non omnium 
ordinum monographiis gaudeamus, persuasum habeo. 
Utile praeterea vagis tabulis adjungere cozumentarium;, quo continerentur, praeter auctorum citata iconum- 
qué exempla (exclusis tamen iis, quae. jam in ill. Candollii prodromo syst. veg. afferuntur) quaecunque de singulis. gene- 
ribus ordinibusve notatu digniora mihi visa, ipsis vero tabulis inserere minus idoneum putarem. Ita v. g. in commentario 
nostro commemorantur anomaliae, quibus vel genera quaedam ab ordinis cujusque characteribus, vel species quaedam a 
generis cujusque structura typica discrepare innotescunt. Vix igitur dubitamus, quin ii, qui tabulis nostris ad determinan- 
dum plantae alicujus genus uti velint, adnotationum ope in commentario reperiundarum obvia ipsis quaecunque dubia 
facile tollere possint. 
Candide caeterum fateor, me:ex auctorum scriptis genera in universum talia recepisse, qualia exstant in iisdem 
descripta definitaque, ideoque, paucissimis admodum. exceptis, dijudicare noluisse, quaenam ex iis jure sint servanda. aut 
cum 'aliis conjungenda. Quod nimirum negotium, gravissimum sane ae difficillimum, iis relinquo botanicis, quibus praeter 
reliqua. quaeque scientiae excolendae subsidia ampliorem quoque etn numerum, sive virentium. vegetarumque, sive 
in ditissimis classieisque herbariis asservatarum, examinandi copia obtigerit. "Temperare tamen mihi non potui, quin 
sulindà characteribus" generieis vel adderem nonnullos, vel nonnilil in iisdem commutarem, siquidem onda observata 
i id faciendum. ducebant; quod tamen quoties a nobis factum. est, quatenus aliorum auctorum dieta à Nostris discreparent, 
in commentario exposuimus. Dedi praeterea operam; ut Senerum characteres semper ex auctoribus accuratissimis , cum- 
primis ex monographis, mutuarer emendationumque simul a recentioribus factarum, quantumcunque licebat, rationem 
haberem. Seripta itidem, quorum auctoritate innituntur diagnoses in tabulis expositae, in commentario nostro comme- 
morantur. 
Quod ad generum nomenclaturam attinet ütque synonymiam, gravissimas Semper ac principum virorum auctoritates 
secutus, synonyma omnium fere consensu dudum adseita servare nullus haesitavi, 
Nomina mutare sive. nova creare plu- 
clém. ed. 2. p. 258 sq. p. 282. 
Tn ipsis- quidein tobulis propter arctos spatii limites unicum tantum nomen ge 
cum plerumque adscripsi, iuoccunque synonyma autem in commentario indicavi, 
rimum vitavi; quoties vero illud: postularet necessitas, legibus a. cel, De. Candolle (theor. 
praeseriptis religiose memet. adstrinxi. 
neri- 
Uncis, Ngns haud raro auctoris generis 
cujusdam nomen inc usimus , innue MU uius , genus ab 1 a ! I 
lui 0C au n em di 0 
I ctore et s b nor ni ne oli m, quo. 1 )se admiseram initi 
I re , 
id eu serius autem ab alio auctor €, cujus nomen nos par enthesin adposuimus, quod ad character es linites- 
que plus minus immutatum fuisse, Genera nonnulla, olim tanquam distincta tradita receptaque, 
nuperrime antem al auctoribus 
plur ibus in unicum conflata (v. s. Melochia, Riedlea, Altheria inter Herm 
annieas ; Alsodeia, 
comparationis saltem: eratia , 
suis distinximus, uncis vero eadem includendo significare voluimus, 
Couohoria , Rinorea, Ce- 
rantlióra; etc. inter Violarieas, aliaque) in tabulis nostris, adl tinuimus 
iuc reünuimus character; 
acteribusque 
cuncta haec sener i ! i i 
Benera potius pro seneris mnins g 
aturalis 
subdivisionibus artificialibus habenda esse. E x 
Quum ad distinguenda. genera peraffinia (v. s. in ordine (ustoesfiá. 
Leguminosarum 4 
naturalibus) characteribus saepe levioribus et- parum. conspicuis 
aliisque. pariter summe 
utendum erat 
utile, quin mmo necesse vid )atur 
? , e 
racteribus Íructilficationis 'addere differentias ex habitu, foliis, inflorescenti 
à et patria. deductas, 
'3: clas 
Patriam autem cujusque 
