* I 
aceuratius indicare, superfluum duxi, neque nisi perlustratis omnibus scriptis specialibus potuissem, quod ob temporis 
angustiam omittendum erat. — Verbis. patria. di, wsa^ (dent veniam philologi!) ea genera designavi, quorum variae species 
per omnes totius orbis partes (Welttheile), sc. simul per orbem antiquum novumque et Australiam diffusae sunt, qnamvis 
singulae plerumque unius tantum singularum orbis terrarum partium regionis indigenas esse constet. Complures caeterum . 
linjuscemodi s generum species, quae mundivagae vocari possunt, nonnisi casu fortuito aut humana cura per plurimas terrae 
partes esse dispersas (ut v. g. Gossypii sp., Coffea Arabica, 4 t 5050 Cacao, Artocarpus, Musa, Psidia, plantae 
cereales et oleraceae pleraeque, Samolus Valerandi, etc. etc.) vix est quod moneam.  Caeteroquin nullus dubito, qnin 
genera haud pauca, quorum patria in fabulis nostris arctioribus circumscripta traditur limitibns, etiam in aliis mundi 
partibus offendi queant, misi discs dioc ipso jam tempore a recentioribus peregrinatoribus reperta sint, In universum 
enim singularum patriae indicationem nonnisi ex ill. De Candollii prodromo syst. veg. depromsi. 
In familiarum dispositione eundem fere ordinem secutus sum, quem cel. De Candolle in opere suo modo laudato. 
Quatenus autem hinc inde in 'ordinis cujusdam characteribus limitibusque recensendis ab auctore illo discesserim, com- 
mentarius in calee docebit. "Genera illa, quae. ob structuram sive degenerem sive non satis notam sine certa ratione ad 
ordinem quendam referuntur, ex hujus ordinis tabula excludere nolui, sed signo? nomini praefixo, et addita in commen- 
tario adnotatione, veluti dubii juris cives designavi. Signo crucis] nomini adjecto 'Benera notantur, quorum characteres 
non satis accurate .certeque innotescunt. Quod porro ad heteroclita attinet genera , illa sc., quae pari fere cognationis 
gradu pluribus ordinibus simul accedere videntur, ideoque a *wariis auctoribus variis adscribuntur (v. g. Parnassia, Sau- 
vagesia, Kadsura, Trigonia, aliaque), tutissimum nobis videbatur, ea in tabulas uniuscujusque istorum ordinum recipere, 
atque in commentario indicare, qua ratione et ordinis characteribus congruant et ab iisdem abhorreant. —  Asterisco * 
nomini anteposito genera designavi quaecunque in cel. Candollii prodromo non exstant, sive illa sint omnino mova, sive 
tantum ex antiquioris generis divisione enata. QQuotiescunque autem genus quoddam a recentioribus in plura divisum est, 
in commentario semper quam exactissime adnotare studui, quaenam test primitivi species ad singula haec genera sint 
referendae, (cfr. v, s. Actaea, Sterculia, Diosma.), Simul quoque in commentario indita, quibusnam in libris specierum 
novarum (i. e. in Candollii prodromo nondum contentarum) diagnoses vel descriptiones reperiri queant. Quod vero quum 
nonnisi tanquam rem secundariam persequi licuerit, plura supersunt. opera (in fronte commentarii designanda) a nobis, 
quum non suppeteret otium, hactenus in illum finem non perlustrata, in quibus haud exigua specierum novarum copia 
deprehenditur. — Genera denique in tabulis nostris ita digerere, ut, quae affinitate naturali (sc. non fructificationis 
solummodo characteribus, sed etiam habitu) arctissime invicem junguntur, Sibi quoque proxima collocarentur, pro viribus 
studui. Cui ipsi autem operae tot tantaeque saepius Üstabant difficultates, ut, ne generum diagnosis nimis vaga evaderet, 
dispositionem tunc mere artificialem adhibere utique necesse fuerit. 
Qui elaborando huic operi nostro librorum herbariorumque suorum subsidia humanissime commodarunt fautoribus 
atque amicis, viris illustrissimis De Candolle, Wallich, Wight, Arnolt, Roeper, Shuttleworth et Wsydler, debitas 
hic publice testificor gratias, easque ut aequissimis animis accipere velint, etiam atque etiam rogo. 
Tentamen igitur hocce inchoatum atque quam. brevissimo tempore poterit absolvendum tibi, Lector Benevole, 
trado, rogans, uf, quaecunque in eo invenies carbone motam pro indulgentia tud excusare laborisque suscepti difficul- 
px. ^ 
tatum, quibuscum auctori conílictandum erat, meminisse velis. 
Scripsi Basileae exeunte Julio 1836. 
AUCTOR. 
à 
E 
