2 
Gronovii praecipue, in veram ejüs indolem facillime inquirere licet. 
Complicatio inflorescentiae legitima ex prolificatione accessoria repetita 
nata, qua in primis species inflorescentia glomeratim coacervata insig- 
nes excellunt, a v. Mohl et Wydler optime explieata est; cum glo- 
prophylla in hoc genere constanter bina non respicias, comparanda est. 
Squamulae in fillamentorum basibus obviae, quarum varias formas 
Engelmann lucide et perspicue exposuit, stipularum praesentiae in 
staminibus exemplum rarum sed praeclarum praebent, proximae stami- 
nodiis quae falso dicuntur in Amarantaceis multis, sed toto coelo di- 
versae a variis corollae emergentiarum EAM quas in Hydrophyl- 
leis , 'Sileneis, Sapindáceis, inter Monocotyleas in Narcisseis invenimus. 
"Neque inter Cuscutarum singularitates inim locum tenet facul- 
tas proles adventieias explieandi, quam raro in plantis herbaceis inve- 
nias. In €. Gronovii varietate in hortis culta non raro in caulibus 
haustoriis affixis robustis juxta haustoria ipsa "utrinque gemmulas ad- 
ventieias propullulare lieet observáre, quae plerumque ad inflorescentias 
explicantur; in C. glomerata, Chois., ut e descriptione Epig 
videas, legitime apparent sertaque continua efficiunt, miro decore 
haec species Compositas elatas in campis vastis eher] circumvolvit. 
Ex qua prolificationis insolita faeultate Cuscutarum quoque, quae dili- 
genter avulsae videbantur, e reliquiis plantae nutrici inhaerentibus re- 
productio explieatur, qua re plantae illae quasi pesti invincibili affi- 
ciuntur, quod Engelmann de €. Epithymo et C. infleza refert, nos- 
que in tepidariis nostratibus de €. réléba;" Roxb. experti sumus. 
| In pna de generis notione cireumseribenda, in qua nostta 
aetate sententiae tam diversae proponuntur, disputanda Cuscutae , 
quibus for et fructus strueturae non mediocris diyersitas una cum 
singulari habitus consensu invenitur, haud levis momenti sunt. En- 
gelmann in hae re — contrariam edidit ei, quam Des Mou- 
lins?) Lo agen eum genus indivisum retinendum censeat; sed sub- 
es tres distributa constituit, quorum circumseriptione 
Devin boberipe priorum tentamina Cuscutarum generico dividenda- 
rum in nonnullis Liedern emendantur. 
In speciebus distinguendis quoque separationi subtiliori non favet, 
sed vaxietatum dignitàte multas formas subjungit, quas alii species re- 
spici forsan malint, iar re illarum numerus (77 apud Engelmann) 
facile duplo augeri possi 
In specierum É geographica arctus invenitur nexus cum 
seriebus et subgeneribus naturalibus, ad quae pertinent; qui paucis 
*) Étodes organiques sur les Cuseutes. Toulouse 1853. 
