3l2 



neque Ph. J. Mülleeus (Versuch einer monographischen Darstelhmg der 

 gallo-germanischen Arten der Gattung ßubus, in «Pollichia» 1859) de R. ul- 

 mifolio ullam mentionem faciunt, at Fi. discolor eorum (non Weihe et Nees) 

 ex loco «St. Romain-sur- Vienne» apud Boraeum, et « Montmorillon (Vienne)» 

 apud Müllerum p. 91) me iudicante, saltern pro parte ad B. ulmifolium 

 Schott fil. spectat. 



Fockeum secutus li. ulmifolium civem Florae Gallica? certissimum 

 ipse quoque affirmare possum. Inter plantas, quas ex reliquiis Hohenackeria- 

 Nis emi, adest mihi ((Puihus discolor Ghaboiss» exicc. (non Whe et N.), qui 

 certo certissime Rubum ulmifolium Schott fil. sistit, turionibus valide incru- 

 statis, tomento insigni albo, densissimo adpressoque, flore intense roseo. 



Crescit ex scheda in monte Morillon ad Viennam Allobrogum, ubi Au- 

 gusto floret. 



R. ulmifolius Schott fil. me indicante frutex pryecipue mediterraneus 

 est. ludicio meo locus R. ulmifolii, Galliœ centro propius situs (prope Vien- 

 nam), omnino non contrarius est, nam, uti geographis botanicis patet, flora 

 mediterranea per vallem Rhodani in Galliae partem continentalem longius 

 pertinet.* Num loca _R. ulmifolii Germanica numerosa, a Fockeo 1. c. enu- 

 merata, omnia ad R. ulmifolium Schott fil. verum spectent, mihi paulum 

 dubium atque suspectum esse videtur, nam Fockeus formas Ruborum 

 australes sœpe plures in unam speciem cumulât. Inveni prœterea in umbro- 

 sis vinearum Sabariae Rubi bifrontis Vest formas, quod turiones attinet, 

 incrustatas, quae in flora Germania continentali vice R. ulmifolii fungi pos- 

 sent. Hoc mihi eo magis verosimile esse videtur, nam Fockeus R,. bifrontem 

 1. c. p. 176 iuxta R. idmifolium posuit atqe eos turionibus pruinosis (in R. 

 ülmifolio) aut epruinosis (in i?. bifronti) distinxit. 



Memoratu dignum est denique, ut Pi. ulmifolius per areas geogr. lon- 

 ginquas sibi constet, dum species Ruborum. pleraeque in diversis regionibus 

 variant atque polymorphes evadunt. 



* Gkisebach : Die Vegetation der Erde I. p. 250. 



