4-5 



Species parentiim amborum : Centaureae SadlerianaeJKAet C. Orien- 

 tális L. hybrida, posteriori aiitem magis affinis. A Ceiifaureâ Orientali L. 

 cilia longiora, appendices latiores et phyllis longiores, convexiusculas et 

 colorem flosculorum, — appendices autem atro-ferrugineas, triangulares 

 acuminatasve certe a Centaurea Sadleriana habet. A prioré appendicibus 

 ovato-rotiindatis, colore ferrugineis, phylla proxima non adeo occultantibus, 

 a posteriore fimbriis longioribus, appendicibus latioribus, ovatis, denique a 

 Centaurea Ludovici Borb. appendicibus profundius atque crebrius pecti- 

 nato-ciliatis, longioribus latioribusve, phylla proxima magis occultantibus 

 satis diversa, 



Comparavi cum icone Centaureae chrysolepidis Vis. Plant, serbic. 

 pemptas, 1860. p. 8. tab. III., quœ «squamis citrinis», «inferioribus rigide 

 mucronatis», «acbeniis pappo . . . brevioribus» certe ditfert. 



Centaurea Perlakyana, cum Centaureis supra descriptis baud confun- 

 denda, toto habitu C. Orientalem refert, nempe caulis erectus, sublanatus, 

 unacum foliis pubescens vel subfloccosus, polycephalus, ramosus, ramis 

 erectis, virgatis, foliosis. Folia radicalia et caulina inferiora sa?pe intégra, 

 ceterum pinnatisecta : segmentis alternis remotisve, lanceolatis seu lanceo- 

 lato-linearibus, integerrimis vel subpinnatisectis dentatisve, secus rachidem 

 late angusteque decurrentibus, minoribus intermixtis; caulina superiora 

 pinnatifida ; summa subintegra vel integerrima, basi omnia amplexicaulia, 

 ibidem ssepe auriculis praidita. Capitula numerosa, speciosa. Floret ex- 

 eunte Junio ad Augustum. 



