1 
— 
Or 
DE SPECIEBUS ODONTITIDUM HUNGARLRXE. 
internodiis æquilonga aut illis breviora. Inter ramos summos et racemum 
terminalem paria foliorum plura interjecta, ex quorum axillis flos nullus 
egreditur (interfoliatio), ramos igitur summos non flores, sed folia sterilia 
sequuntur. Habitus formarum postæstivarum plerumque pyramidalis, pube 
magis adpressa. Flos, calyx atque fructus, quam in postvernis, minor sed 
multo copiosior; :estate aut autumno maturat. 
Geographia. O. Odontites apud nos maxime dispersa, frequens; in 
Hungaria austroorientali et Hæmo Odontitidi rigidae locum cedit. O. veria 
solum in Croatia, Od. canescens autem in ditione Karstiana, nec non in 
Dalmatia et Hæmo crescit. In Hungaria occidentali O. stenodonta (0. 
Odontitidi affinis) et 0. macrocarpa (O. vernae proxima) O. vernam cum 
O. Odontitide conjungit. Series formarum in Hungaria gradatim distribuitur, 
quod etiam geographie respondet. In parte maxime austro-occidentali 
enim 0. canescens, dein O. verna invenitur, in Hungaria occidentali O. 
stenodonta atque O. macrocarpa sequuntur, denique in parte centrali et 
orientali O. Odontites abundat. O. litoralis, apud nos aliena, geographice 
maxime distincta est. 
Centrum vegetationis Odonlitidum nunc Suecia esse videtur, ubi 
spatio minori species verne dus (0. verna, O. litoralis), forma O. vernae 
postæstiva (O. interfoliata) et typus systematicus (O. Odonliles) crescit. 
In Europa australi ex centro secundo Odontitides extensæ sunt. Descen- 
dentiam specierum vide p. 450——51, que affinitati systematieæ absque 
omni dubio respondet. 
Species antiquissima, sed sæpissime confusa est Odontites Odontiles 
L. sub Euphrasia. 
Herbam, que a Linnæo Euphrasia Odontites nominata sit, dicere 
haud difficile est. Ille enim Æ. Odontitidi a folia angusta, «linearia» ad- 
seripsit, eamque a var. B: Kuphrasia silvestri maiore purpurea latifolia, 
Column. Eephr. I. p. 201 distinxit. Jam ex his videri potest, ut Æ. Odon- 
files L. a species angustifolia sit. — 
Inter synonyma KA. Odontitidis, a Linnano in Horto Cliff. p. 326. 
Nr. 9. laudata, adest praeterea : 
«Pedicularis serolina purpurascente flore» Tourn. Instit. 172.1 
«Euphrasia altera» Donon., Pempt. 55 «julio ac aliquot post mensi- 
bus cum flore conspicitur». 
«E. pratensis rubra» Morison, Hist. III. p. 451, ser. IL. tab. 24. 
fig. 10., floret aug. sept., — qu: omnes ex descriptionibus certissime ad 
speciem serotinam spectant. 
1 Phrasis hec TOURNEFORTII etiam a LAMARCKIO (Encycl. IT. 400) ad Kuphrasiam 
serotinam reducitur. 
