PRAEFATIO. 
Scitamineae et Orchideae inter caeteras plantas, praeprimis 
enigmaticas, studii mei peculiaris objecta ultimo decennio fuére. 
Numerus Orchidearum, solertia cl. Lindley, Reichenbach fil. 
aliorumque auctorum ad species fere 4000 productus, meis hu- 
meris impar videbatur; hinc Scitamineas minus numerosas, sed 
nullibi sufficienter descriptas, in ordinem, qui illis deficit, redi- 
gere mihi proposui. Ut propositum hoc sincerius absolvatur, 
inspexi quidem specimina sicca, in Museis Parisiorum, Londini, 
Lugduni Batavor. et Petropolis, ubique parca asservata, nec non 
plantas vivas ac Opera auctorum, Scitamineas illustrantia; at 
Genera omnia (Scitamin.) denuo accurate examinanda, Endl. Gen. p. 222, 
ete.), fibrillata, pilifera et spongillis praedita, ramosa et tuberi- 
formia distinguimus. 
Caudex Blumei, Cauloma Linkii, Rhizoma (Souche) aucto- 
rum, Caudex intermedius: cormus, rhizoma et stolones Otto 
v. Berg (Handb. d. pharmaceut. Botanik, 1855. p. 43) — or- 
gana polymorpha, ex internodiis caulinis inferis, discretis v. 
confusis orta, nobis generatim Caudex audiunt. Caudex Rhiz- 
anthis, Filicibus, Palmis, Aroideis aliisque Monocotyleis emi- 
nenter familiaris, saepe bulbifer (lecus), endo-vel epigeus et 
elatus esse solet; rarius in Dicotyleis obvenit, — in Staticeis, 
Asclepiadeis, Gesneriaceis, Corydali, Tormentilla etc.; — 
omnia, quae obvenerunt, subsidia manca visa sunt. Sci 
plures in hortis Europae cultae, sed raro florentes et fructifican- 
tes, flores vero earum, nonnisi in speciminibus vivis, tropicis vel 
aleohole conservatis rite observandi, tot obstacula sistunt ad 
problemata omnia solvenda et opus perfectum producendum; 
sed magis expertis forsan placebit et labor incompletus, per-. 
fectiori viam parans ac Synopsin praebens viatoribus, qui data 
occasione Scitamineas florentes et fructificantes in solo natali 
observare possent. 5 
Inter species Scitaminearum cognitas exstant differentiae, 
quae jam. auctores plures ad genera nova stabilienda incitabant, 
observationibus novis probanda, ut et nostra 4, quorum Alpinia 
magnifica et Renealmia fasciculata Roscoe, Zingiber capitatum . 
Roxb. et Canna iridiflora Ruíz et Pav. typi sunt, suo loco delin- 
eati. Distemon et Eurystylus P. C. Bouché, a Cannis, Ensete 
Bruce, a Musis separata, et nobis genera legitima visa sunt, gene- 
ribus Cruciferarum, Malvacear. pluribus aliisque quoad valorem 
vix postponenda. Marantaceae habitu, foliorum textura, pistillo, 
ovulis, polline, fructu, semine, embryone et arillo adeo differunt 
a Cannaceis, ut cl. C. Koch et nobis familias (cohortes) duas 
constituant. Anamorphosis enigmatica androecei Scitaminearum 
suo loco explicatur; explorato fructu Zingiberacearum plurium . 
cognovimus, descriptionem usualem germinis earum inexactam 
esse. 
Ut relationes Scitaminearum ad caeteras Monocotyleas ma- 
gis pateant, addidimus nonnulla de Monocotyleis generatim, de 
Burmanniaceis et Orchideis. Marantacearum genera et species 
rite excollendas curis cl. Koernicke et A. Gris committendo, 
nonnisi Enumerationem illarum provisoriam tentavimus; diagno- 
ses vero Cannacearum, Zingiberacear. et Musacearum, quas 
concinnavimus, adjectis forsan permodum mensuris et coloribus, 
novo egebunt examine, non absque subsidiis litterariis uberio- 
ribus et plantis vivis florentibus absolvendo. Synonymiam incom- 
pletam Opera citata supplebunt. 
Ut termini quidam novi, quos ad descriptiones plantarum 
magis exactas et minus prolixas reddendas proponimus, et phy- 
tographica momenta illustrentur, sequentia praemittimus, ubique 
veniam et indulgentiam L. B. exposcentes. 
Terminologiae et phytogzraphiae additamenta. 
Quum Terminologia usualis inexacta amplitudini Phytolo- 
giae hodiernae haud respondere videatur, nostram in usum voca- 
mus. In radice nempe generatim primariam-centralem, palarem 
seu Hhizoma nobis, simplex v. ramosum, et secundarias, undique. 
pullulantes seu Rhizonia nob. tenuia, crassa (Pandani, Neottiarum 
I , 
quandoque cum radice primaria confusus, caudicem (s. radicem) 
multicipitem Potentillarum, Statices etc. effingit. Caudex Cur- 
cumae et affin. in truneum globosum et ramos annulatos disce- 
dit, rhizoniis amylaceo-tuberiferis auctus; ille gracilis articula- 
tus, ramosus Agropyri repentis, Caricis etc., rhizonia e nodis 
agens, vulgo-Stolo dicitur. Flores et folia e caudice endogeo vel 
basi caulis orta, non radicalia, ut vulgo, sed ima (Blume) nomi- 
nanda. Caüulomata Scitaminearum plurium, praesertim e vaginis 
aphyllis et foliiferis, saepe longissimis, crassis v. et scapo aut 
caule incluso occulto conflata, improbe qua caules deseribi solent, 
caule nodoso manifesto nonnisi in Cannis, Costo et Marantaceis 
quibusdam obvio. Strelitziis nonnullis et Ravenalae caudex Pal- 
mar. elatus. 
Radicis exploratio, hucusque manca et confusio ejus cum 
caule seu caudice endogaeo (non hypogaeo, nam persaepe terrae 
semiimmersus est), descriptiones plantarum saepe erroneas cau- 
santur. Souche Gallorum optime caudices Filicis nostrae, Cyatheae 
et Palmae denotat at Rhizoma (et JJ'urzelstock) — vox G. W. 
Bischoffio superflua, a Bernhardi et Willdenowio ad radi- 
ces primarias Carotae, Betae etc. cum caudicibus endogeis con- 
fusas, nuncupandas, a, Hallero quidem ad caudicem lridis 
designandum suo tempore adhibita, nobis nonnisi ad radicem 
primariam veram, cauli epigaeo oppositam, *notandam inservit. 
Rhizonia nob. — terrestria et aérea, vulgo fibrillae (rad. fasci- 
culata, fibrosa, secundaria, adventitia) dicuntur, at fibrillae Pan- 
dani, brachium crassae, Rhizophorae, tuberosae Orchidearum etc. 
pleonasmos redolerent. Qua ratione caudex brevis et longus, 
humilis et elatus Filieonm, Palmarum, Aloés, ac repens Grami- 
num, Cyperacear. Scitaminear. etc. varia solutantur voce: rhi- 
zoma, cauloma, caulis, caudex, cormus, stolo etc., non intelligi- 
mus. Rhizotomis priscis et pharmacopolis organa plantarum 
terrestria omnia radices erant, at nobis innotuere radices verae 
secundariae aéreae et caules endogei s. caudices, qui lucem 
versus crescunt more caulis veri, passim decumbentis v. humi- 
fusi. Nomina (animae rerum — Plinio) falsa in errorem du- 
cunt et descriptiones plantarum ambiguas reddunt. 
Nervationem foliorum in Organographiae Supplemento, 
Charact. essent. famil. 1847 p. 269 addito, exposuimus; hic folia. 
nervosa et nervulosa, costata et costulata, venosa et venulosa, 
folia clathrinervia Caricis, Sparganii —, nervoso-costulata (rec- 
tius forsan nervoso-trabeculata) Potamogetonis, Marantacearum, 
Melastomat. etc., — folia sigmoideo-nervia (hinoidea Link) 
Oannae, Richardiae — aliaque distinguuntur, Costa media s 
nervus medianus folii et simplicis rectius fhachis dieitur, respon- 
det enim rhachi folii pinnati. 
